Denemeler Blog (198)

Karmakarışık bir toplum yapısının içerisinde basitlik dahilinde hayatta kalmak istiyoruz, kah sosyal tembelliğimizden kah bencilliğimizden.. Yüzlerimize insanların kötülüğünden, yanlış fikirlerinden ve gereksiz otoritesinden koruyacak maskeler takıyoruz; sonra o maskeleri tenimiz halinde katılaştırıyoruz. Her yeni maskede sertleşen bu vücut duvarımızı bazen paramparça ediyoruz anında. Sonuç, yeni bir insan. [Denemenin devamı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]

Hiç mi merak etmiyordunuz-dünya nerede? Bir his değil ki taşıyasın aklının hormonal dengesinde ve bir heves değil tutup iliştiresin henüz satın almadığın bir takvimin köşesine. Nerede kaldı bu dünya? Gelmedi de daha? [Denemenin devamı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]

Gerçek olamayacak kadar uzundu hayaller, esnektiler. Eğip büktükçe gerçekliklerimizi, artık hangisinin gerçek olduğunun farkından çok uzakta bir yerlerde bekleşir dururduk. Ne zaman ki rutinin dışında güzelliklerin olduğu ovalarda gezinse gözlerimiz, artık eskisi gibi göremez hale gelirdik olanları. [Denemenin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]

Belki bir deniz kenarı, birazcık yeşilliğe gizlenmiş bir şehir kaçamağı, basitçe henüz yeni tanıdığın o sokak arası, hiç çıkmak istemediğin o köy tatili ovaları artık hiç uğramayacağın o güzel yerler… [Denemenin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]

  Doğal olarak bizleri programlayan ülkelerimiz vardı, önce birkaç odalı, sonra birkaç bahçeli, birkaç sokak ardından, birkaç sınıf, birkaç mahalle, birkaç farklı şehir. Asla sahiplenemedik hiçbir yeri bizi biz yapan o kaldırım taşları kadar, o koşuşturup durduğumuz arsalar, okul bahçeleri kadar. Bizleri hazıra alıştıran büyük bir sevda hatasından doğup mutsuzluğun kurumuş dallarına basa basa yürürdük kendi ayakaltımızdaki çıtırtılardan korkup. [Denemenin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]