MeoDeneme - Su Taşmadan Akmaz, Suyu Geçmeden Varılmaz

Su Taşmadan Akmaz, Suyu Geçmeden Varılmaz

  Düz yolda maceraya atıldım sanmak yaşamın büyük özeti. Asıl olan işte insan ilişkilerindeki sellerin ardından o çiğ çamur deryasından tertemiz çıkabilmek. Hatta varabilmek, kimselerin olmadığı o huzurlu ve kuru topraklara. Yağmur ani, sel felaket ama yaşamın yenilenmesi baki; biz niye öyle olmayalım ki? Çok kolay da esip gürleyebiliriz, su birikintilerini parçalaya parçalaya ancak doğru yöntem bu değil. Tek bir doğrusu da yok aslında. Yapılması gereken ağır aksak da olsa, düz bir çizginin yamuğundan da olsa ilerlemek. 

  Su taşmadan akmaz; birikmeye meyilli tüm dertlerimiz gibi, tüm kişisel egoların şişirdiği o bencillik barajları gibi, dağ gibi, bitmez tükenmez bir yalandan ova gibi... Taşmayan başladığı anda gerçekleşiyor devinim, ilerleme ve yeniden yorumlama. Taşarak nehirler akmaya, bizler de yaşamaya başlıyoruz yavaştan. Silerek gereksiz tüm kayaç yürekli insanların yosun tutmuş pisliklerini, kuvvetli sözlerle ve şiddetle. Aşındırarak eskiden kalmış sevdalaşmaları ve insanlaştırmaları, hedefine doğru koşaradım giderken kimseleri görmeden sadece yanlarından geçerek yürüyüp gidiyoruz. Su olmak istiyorsak, öz benin enginliğine kavuşmak ve gerçekleşmek istiyorsak yüreğimize yığdığımız o barajlar yıkılacak, o yollar açılacak ve ezilip geçilecek bazıları. Başka yolu yok fiziğin insan çekimi kurallarının...

  Suyu geçmeden varılmaz; ulaşmak da bir dönüm noktası, nereye varacağını bilmeden, vardığın yerle bir olmak mesela... Düştüğün zirvenin o yerel boğuşmalarından azade enginliğine vardığında kendinin ruh okyanusuna kavuşmak en doğrusu. İster gözyaşlarıyla ıslanmış bir su yolunda, ister keskin kayalarda gülümsemelerine çizik atıp kanata kanata ilerlemek bu yaşam denilen macera. Günün sonunda kendine vardığında derin "Oh!" çekmek. Derinliği kabullenmek ve sığdaki durağanlık ile alelacele yolculuktaki debinin değersizliğinin çok hızla farkına varmak yaşam.

  Önce taşın,
   Bir taş kalbin kıyısından.
  Sonra aşın,
   Birkaç adım sonra mutluluk akacak ruhun öz damarından.

  Böyle böyle yeniden yeşerecek ardında bıraktığın doğrular,
   Yeniden bir doğa inşa edecek geçmişin,
  Sen de böylece diyeceksin,
   İyi ki!

Meo - 2026
MeoEdebiyat Denemeler Blog
Mehmet Şentürk