Aforizmalardan sıkıldığım dönemlerde roman yazımı önceki sancılardan bir kısmı olarak yazdığım denemelerden oluşan alt blogumuz. Makaleler DeviantArt görselleri ve ilgili videolar ile desteklenmektedir. İyi okumalar.
"Kavramlarım - Sözde Düşünceler" birkaç yıl öncesinde başlattığımız bir deneme projesidir. İçeriğinde basit ve genel kavramlar hakkında kısa denemeler mevcuttur. Severek okuyabileceğiniz sadelikte ve felsefi derinliktedir. İyi okumalar.
Devam...
"Yazman gerekiyorsa, yazacaktın. Okuması gerekenlerin sorunu olsun artık kalan her şey.." Kimsenin okumayacağı bir kitaptır yaşam. Kimsenin senin kadar içten yaşayamayacağı kadar gizli, sıradan ve sana ait.
Devam...
Yaşam dengeler bütünü, insan parçalar yap-bozu ve zaman belirsizliğin tozları evrenin her köşesinde. Geçmiş ne kadar uzaksa karanlığın bu denli hakim olduğu evrende o kadar parlak görünüyor cılız umutlar; öte yandan gelecek de bir o kadar karanlığa bürünüyor evrenin karanlık ruhuyla dolmuş insanoğlunun psikoruhsal dünyası.. [Kısa bir deneme yazısı bağlantıda. Keyifli okumalar.]
Neler görür gözler, bakmadan,
Nelere bakarız görmeyip hiç durmadan,
Biri gönlünden vurmadan,
Gözlerini dinlemez insan asla! [Denemenin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
Kelimeler şehrinde doğmuşuz, yıllardan üç nokta. Her yeni gün bir cümle olmuşuz, basitliği üzerinde yığınlarda tekrara boğulmuşuz. Sayfalarımız tükenmeyecek zannından, yeniden yazmaya kalkmışız her birini en azından. Bir gün şiire uyanmış, bir gece öykülerle titremişiz. [Kelimeler konulu kısa bir deneme bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
Hayalleri bu kadar renkli olan insanların medeniyetlerinin neden günümüzde bu kadar renksizleştiğini merak ettiniz mi hiç? Etmediniz sanırım. Etmeyeceksiniz de, çünkü sizler de gökkuşağı düşleyip, çamurda yüzen asalakların oluşturduğu medeniyetin bir diğer üyesisiniz. [Konuyla ilgili denemenin devamı bağlantıda. Keyifli okumalar.]
Gündüz düşleri.. Algımızın uykuya dalmadığının en güzel göstergeleri. Aklımızın bedenimizi unutup, kendince gezintiye çıktığı ve bizi yaşamda tutan, karanlık bir toplum içerisindeki kendi çiçek bahçelerimiz. (Konuyla ilgili deneme aşağıdadır, ayrıca dinlendirici bir müzik videosu da eklenmiştir. İyi okumalar)
Aradığın şey çok basitti. Aranıyordun işte. Birilerini ararken, birilerini arayanların herhangi bir tesadüfünde savrulup durdun defalarca... Tek basit cevaba sahip bir damla gözyaşındaki umutsuzlukta kırılıyordu ışığın, sense her seferinde paramparça bir vazo gibi toparlanıp sanki toprakmışsın gibi bir buket çiçek kucaklıyordun umutla. Belki de çiçek bahçesindeki topraktan geldin diye.
Modern yaşamların vahşi insanlarıyız epeydir. Vurguladığımız bunca ikiyüzlü modernliğin altında gizli kalan avcı, savaşçı insanlarız! Bilgisizliğin korkaklığında, inancın huzursuzluğunda kendimizi kandırmak için elimizden geleni yapıyoruz.. Ama olmuyor, bu savaşı asla kazanamıyoruz.