Aforizmalardan sıkıldığım dönemlerde roman yazımı önceki sancılardan bir kısmı olarak yazdığım denemelerden oluşan alt blogumuz. Makaleler DeviantArt görselleri ve ilgili videolar ile desteklenmektedir. İyi okumalar.
"Kavramlarım - Sözde Düşünceler" birkaç yıl öncesinde başlattığımız bir deneme projesidir. İçeriğinde basit ve genel kavramlar hakkında kısa denemeler mevcuttur. Severek okuyabileceğiniz sadelikte ve felsefi derinliktedir. İyi okumalar.
Devam...
"Yazman gerekiyorsa, yazacaktın. Okuması gerekenlerin sorunu olsun artık kalan her şey.." Kimsenin okumayacağı bir kitaptır yaşam. Kimsenin senin kadar içten yaşayamayacağı kadar gizli, sıradan ve sana ait.
Devam...
Çocuklara büyüteceğiniz cehaletin silahlarını, sahte kimliklerinizi üreten bebeklerinizi vermeyin! Rengarenk balonlar verin onlara, onlar bulur bunca rengin içinden hangisini sevebileceklerini. Onların aydınlık hayal dünyalarını kendi büyümüş senaryolarınızla kirletmeyin.. Dünyanın hali ortada, bir sonraki nesilde dünyayı tertemiz, yemyeşil ve rengarenk görmek isterseniz önce çocukları dünyayla baş başa bırakın. [Konuyla ilgili deneme makalemizde, iyi okumalar.]
Yetmez.. Her zaman az gelir zamanında fazlalığını omuzlarımızdan silkelediklediğimiz sözler. Yetmez.. Her zaman geç kalır yarınlara atfettiğimiz binlerce düşler. Bitmez.. Yaşam asla tam olması gereken zamanda seni olduğun yerde bırakıp yoluna devam etmez. [Denemenin devamı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
İnsan ruhu, varlığının asla ispatlanmayışı ile insanların inanç çerçevesinde her sosyal ortamda inşasına hızla başlanan bir olgu. Küresel insan egosunun bireysel yansımaları şeklinde boş bir levha olarak dünyaya gelen tüm zihinlere büyük bir perde niyetine çekilen ruhlarımız bizi bazen renkli ışıklar altında yaşatırken, çoğu zaman karanlığa gömüyor. [Denemenin devamı bağlantıda, iyi okumalar.]
Neler görür gözler, bakmadan,
Nelere bakarız görmeyip hiç durmadan,
Biri gönlünden vurmadan,
Gözlerini dinlemez insan asla! [Denemenin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
Nefes alabilmek, yaşam boyu bağımlısı olduğun bir zehirden vazgeçememektir. Nefes ilk ve sonu arasında hiçbir zorunluluğu bulunmayan bir alışkanlık gibidir. Konuyla ilgili kısa bir deneme çalışmam aşağıdadır, herkese iyi okumalar.
Her zorluk bir kolaylık gerektirir. Her zorluk biraz da kolaydır ve kolaycıdır. Ne zaman başı sıkışsa insanın, ruhundaki o küçülmenin altında büyük ölçüde ezilir ve asla saklandığı düşünceler mağarasından çıkmaya yeltenmez genelde insan.
Aradığın şey çok basitti. Aranıyordun işte. Birilerini ararken, birilerini arayanların herhangi bir tesadüfünde savrulup durdun defalarca... Tek basit cevaba sahip bir damla gözyaşındaki umutsuzlukta kırılıyordu ışığın, sense her seferinde paramparça bir vazo gibi toparlanıp sanki toprakmışsın gibi bir buket çiçek kucaklıyordun umutla. Belki de çiçek bahçesindeki topraktan geldin diye.