Hani yeniden yazılacaktı o güzel şiirler,
Yeniden doğacaktı ölüverip gitmiş o ünsüz şairler.

Hani çileler keşlerinden azat,
Doğacaktı insanoğlu günlük yenilenen döngülerden,
Tek şansına inat!

(Şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Bizi biz yapan,
Etiketine dair her bir bireyden tanım çalmak.

Gruplaşmış dertlerin,
Tekil yalınlıkları ve hedef bizleri durgunlaştırmak.

(Şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Umut bir garip tohum,
Ekildiğinde ruhun çöllerine.

Yaşam bir galip durum,
Yenildikçe doğrunun gözleri önünde.

(Şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Yüzler tekillik,
Bizlerde acele bir ikinciriklik!

Renklerde benzerlik,
Bizlerde üstünkörü bir makyöze edilmişlik.. (İki yüzlülük konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Kokuşmuş biz düzende, 

Tertemiz bir koşuşturma icat etmişiz.

Yorgun düşen ruhumuza bir nefes aşk,

Dilenirken mutluluğu umudu harap etmişiz.. (Telaş konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Kapılmış bir sarının en depresif tonuna,

Sarılıyor insanoğlu hüznün garip yansımasına,

Bilemiyor bazen binlerce tonda bilse olsa,

O bile bahar sonuçta.. (Sonbahar konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Şiir yazmak istersin, 

Kelimelerin kayıp.

Resim yapasın gelir,

Bulamazsın o tek rengi arayıp. (Heves konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)

Ayna karşısında eriyen gerçeklik,
Ruhun ateşinde eriyik kayaçlar,
Gözlerin pusunda kaybolmuş varoluş,
Zamanın kıskacında çırpınan gizem bu kibir denilen. (Kibir konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)