Ağır stresler altında çakıllara bölünüp eziliyorken,
Daha hafif duygularımızın patikalarını görmezden geliyoruz.

Sokaklarında volta atarken ruh bahçelerimizin,
Saydığımız yalnızlık günlerini unutuyoruz. [Şiirn devamı bağlantıda, iyi okumalar.]

Hüzünlü bir sabah serininde doğuyoruz yaşama,
Güneşi göresiye değin hedefimizi bilmeden atıyoruz adımlarımızı.
Dehlizli bir karanlık içerisinde körlüğe alışıyor gözlerimiz,
Işığı göresiye kadar avuç avuç kazıyoruz kendi tünellerimizi. [Yaşam ve insana dair şiirimizin devamı bağlantıda. Keyifli okumalar.]

Gözlerimde bulutlar, dağınık,
Ruhumda fırtına var, sessizim bir anlık.

Yaşamım dökülüyor gökyüzünden, çişenti,
Ruhum süzülüyor yapraklarımdan, çiğ belki. (Kısa bir şiirimiz yazımızda. Keyifli okumalar.)

Ay aydınlık sükuna boğulmuş,
Kar kış tipiler çığlık oluyor tenlerde.

Sesler çökmüş vadilerine gecelerin,
Çığlar düşüyor çıt çıksa akıllardan. [Şiirin devamını okumak için başlığa veya resme tıklayın. Keyifli okumalar.]

Şiir dediğin,
Sızmalı karanlığa içinden,
Ruhların parmakuçlarına.

Şiir dediğin,
Değmeli gözlerin derinliklerinden,
Okuyanın yansımalarına. [Şiirin devamı bağlantıda, başlık veya resme tıklayın. Keyifli okumalar.]

Bir Neşet gibiydi yaşam,
Bir ayrılıktı,
Bir yoksulluk,
Bir de ölüm. [Göçüp gidişinin 5. yılında binlerce yaradan sızan kısacık bir şiir yazımızda. Bir türküsü de hediye.]

Küsmemeliyiz,
Vazgeçmeden savaşmaya devam,
Kendimize ait,
Kendimizden parçalanmış ordularla. [Şiirin devamı bağlantıda. Keyifli okumalar.]

Hızla gelenin,
Koşarak uzaklaştığı;
Aceleyle görünenin,
Karanlığa karıştığı bir trafik aşk. [Şiirin devamı yazımızda. Keyifli okumalar]