Yaşamımıza dahil ettiğimiz kilitlerimiz var, kendi varlığımızı kendi düşüncelerimizle hapsediyoruz ideallere, hayallere ve duygu ismi verdiğimiz dengesizliklerimize! İşin normal yanı kilitlerimizin varlığı, kötü yanı onların gerçek sanılması.. İşin güzel yanı birbirimizi bilerek kötülükleri kitlemek adına binlerce tabu üretebiliyor oluşumuz; işin kötü yanı tüm kötülüklerimizin güç topladığı sömürü düzenlerimizde bir araya geliyor ve tüm güzellikleri de hapsediyoruz, kötü insanların kontrolü ve inanç sistemleri arasında! İşte asıl kilit bu, güzellikleri kilitliyoruz bedenlerimize, bedenlerimizi kalplerimize, kalplerimizi hayallerimize ve hayallerimizi kaderimize. Yaşayamadan ölüyoruz dünya cehenneminde.. 
- Meo

Dualarımız var, hayallerimiz, isteklerimiz, iyiliklerimizin karşılığını istiyoruz binlerce farklı tanrıdan; veya tek bir yaratıcıdan. Peki, Ganj Nehrinin kenarında kendini yaşamın tüm zevklerinden azat etmiş bir Sadu kadar vazgeçebiliyor muyuz dünyalı tutkularımızdan? Yaradılış yolunda kendini bulmak için, basit benliklerinizi kaybetmeniz gerekir, yoksa vahşi isteklerinizde kendi dualarınızın bencilliği içinde tek kaybettiğiniz şey olacaktır Tanrı..
- Meo

Düşsen bile gelişinin sertliği yetsin, kırılsa bile kanatların bırak ruhundan güller saçılsın doğaya, karışsan bile insan karanlığı toprağa, aç yeniden ölüme inat! O gün dünyadaki yerini garantileyebilirsin, varlığınla değil yokluğunla..
- Meo

Yaşamın ilk nefesi her basit boşlukta insan çöplüğünde alınır ve toprak yaşamı kutsamak için doğaya salınır güzellikler! Buna hiçbirimiz engel olamayız..
- Meo

Sırtını göremeyen insan, dünyayı sırtladığını sanır, ardında bıraktıkça yaşam yollarında binlerce güzelliği, kurguladığı ve yaşadığı tüm hatıraları ve tüm insanları! Sırtında ağırlık hisseden insan ezilir, başı önde-ruhu kambur acılarını çeker olmayan düşüncelerin ortasında. Dünyaya sağlam basmak yerine altında ezildiğini hissetmek, yaşadığın kadarıyla unutamamanın ve takıntının derinliğine durağan bir ölümün habercisidir..
- Meo

Hala 'kalp mi mantık mı?' sorusunun anlamlı olduğunu zannedenleriniz varken, insan ilişkilerinde yalandan hayaller beklememek imkansız. Kendi kurguladığınız saçma yalanlarda, gerçek hayaller yaşamaya çalışıp ortalığı paramparça olmuş hayallerin tozlarından oluşan bir çöle çeviriyorsunuz. Akıllı geçinip, akılsızca seviyor, aklınızı yitirip kurgularla mutsuz oluyorsunuz. En sonunda kendi esintilerinden oluşan kum fırtılarında kaybolup inançlara gömülüyorsunuz.. Ne saçma.
- Meo

Kitaplar yalnızdır, yalnız başlarda yazılırlar bir başına, yalnız okurların yalnız kalan akıllarına akar kelimeler her doğrusu, yalanı, hayali ve gerçeğiyle. Kelimeler yalnız kalır her dokunaklı sıfatı, öznesi ve nesnesiyle. Cümleler yalnız kalıverir bir altını çizme eyleminde dokunur insanın içine. Yalnız kitaplar hep yalnız kalır, bir aklın derinlerinde. Yalnız doğar birinden yalnız ölür birinde-kitaplar da insanlar gibidir.
- Meo

Yaşamlarının büyük kısmını gelecek nesillere miras olarak nesillerin kendilerini bırakmak uğruna bencilce yaşayan insanoğlu, kalan kısıtlı ve aydınlanmış zamanında miras olarak hiçbir şey bırakamayışının acı gerçeğiyle yüzleşir.. Dünyaya bırakabileceğimiz tek miras toprağa düşen bedenimizden savrulan ve bizden sonraki yansımalarımızla dünyayı kasıp kavurmaya devam edecek olan negatif enerjimizdir.
- Meo