MeoAfo - İç Dünyamız

Kategori Aforizmalar Blog

Bizleri dış dünyadan koruyan bir iç dünyamız var, yeterince aydınlandığında karanlıkta yolumuzu bulmamızı sağlayan. Bizleri bizden koruyan düşüncelerimiz var, yeterince odaklandığımızda bizi içimizdeki tüm miras alınmış kötülüklerden muaf tutan. O yüzden iç huzurdur, bu huzursuz dünyada en çok kitlesel anlamda aranan.
- Meo
Devamını oku...

MeoAfo - Hayata Renk Getiren

Kategori Aforizmalar Blog

Hayata renk getiren birinin varlığına mı sevinmek yaşam, yoksa hayatın onun yokluğunda yine renksizleşeğinden emin olmak mı çaresizlik? Hangisi daha çok sevip hangisinden daha çok korktuğumuzu henüz bilmiyoruz. Bilemeyeceğiz.. 
- Meo
Devamını oku...

MeoAfo - Sağlığın Fiyatı

Kategori Aforizmalar Blog

Henüz sağlığın ücretsiz bir şekilde elde edilebildiği ölümlü yaşam sistemlerindeyiz; henüz parayla satılmıyor sağlığın ta kendisi-onu oluşturan tüm bileşenlerin para ettiği aç gözlü sistemlere rağmen. Bu geri kalmış modernliğimize rağmen, böyle devam edersek bir gün ölümsüzlüğü bulup satacağız yaşanabilecek gençliği en çok para verene.. Değişen hiçbir şey olmayacak tabii ki, yine yaşayamadan ölecekler belli ve ölmemek için öldüresiye sömürecekler de!
- Meo
Devamını oku...

MeoAfo - Akıl Kovanı

Kategori Aforizmalar Blog

İnsan aklı binlerce arı iğnesinden oluşan düşünceler kovanıdır; üreticidir, saldırgan ve korumacıdır. Yalnızca kendi kovanını korumakla görevli bir bencillikten ve yalnızca başka akılları fethetme üzerine kurulu bir saldırganlıktan oluşur.
- Meo
Devamını oku...

MeoAfo - Kalbin Anahtarı

Kategori Aforizmalar Blog

Birçok kalbin anahtarı küçücük bir gözden gelen canlılık dolu bakışlardı.. Umut dolu, aşk dolu, gelecek dolu! Belirsizliğin dünyasındaki karanlığın içinde yabancı bir retinayı delip geçen bir umut ışığı yetiyordu bizi şaşkınlıkla kör etmeye. O yüzden hiç kilitlenmemiş gibi açılıyordu bencilliğimizin kapıları hiç olmayacak yerde.
- Meo
Devamını oku...

MeoAfo - Onun Evreni

Kategori Aforizmalar Blog

Gece yarılarında Samanyolu'nun oluşturduğu gök kuşağını dinliyordu ruhu, rengarenk yıldızların ölürken akıttığı gözyaşlarıyla yıkanıyordu yalnız kalmış düşleri ve tüm kırgınlıkların derininde tüm doğacak yıldızlar için ölmesi gereken kayaçları aklındaki sonsuz kara deliklere çekiyordu. Onun minicik bir evreni, devasa düşleri vardı, öyle de kaldı.
- Meo
Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol
X

Sağ Tıklama

Sağ Tıklama ve Kopyalama Sitemizde Engellidir.