Nefes alabilmek, yaşam boyu bağımlısı olduğun bir zehirden vazgeçememektir. Nefes ilk ve sonu arasında hiçbir zorunluluğu bulunmayan bir alışkanlık gibidir. Konuyla ilgili kısa bir deneme çalışmam aşağıdadır, herkese iyi okumalar.

Gözünü yalnızlığın alacakaranlığında açtığı bir an gördü onu, uzaklarda gibi görünse de içini ısıtmıştı bu güzel manzara. Aklındaki karanlıkta beliren mutluluğun renklerine karışıyordu karşısındaki eşsiz hisler! Gözlerini kapatıp tekrar açtığında, sadece boşluk vardı. Sadece bir damla gözyaşı geriye. Bir göz açıp kapama mesafesi vardı aydınlık ile karanlığı arasında. Karanlık bu kalpte binlerce sene, aydınlık bir tek kare! Her seferinde..
- Meo

Aşk ve heves birbirinin hem destekçisi hem de eceli olabilir; aceleyle açan bir çiçek misali güneşine koşan her çiçek, karşısında durabilecek soğuk ve donuk bir yürek tarafından tamamen öldürülebilir. 
- Meo

Tüm vahşi ve modern inanışların kökeninde doğa ve ormanların insanlar üzerindeki kutsal gizemi vardır! Tüm mitler, masallar, hikayeler ve inançlar ormanların dalları altında, tüm modern yaşamın varlığı ormanların kesilmiş dallarının hatıralarında yatar..
- Meo

Umutsuzluk senelerce içi içine sığmayan düşünceleriniz hareket etmekten yorulmasıdır. Her yöne çekilen ruhunuzun artık sadece kendi iç dünyanıza çöküp kalması ve hiçbir yolda kendi kaderiniz gibi yürüyemeyişinizdir. Acele edilip çıkılan her yol başkasının, acele edilip tanışılan her ten başka evrenden ve aceleyle verilen her söz dilin ucuna değmeyen birer kuruntudan ibarettir. Umutsuzluk, umut kaybı değil; umut yorgunluğudur!
- Meo

Modernleşmiş ve kuraklaşmış ölü insan doğasında, birazcık canlı ayrıntı için çiçekler gereklidir. Yaşamı yaşanabilir kılan tek şey, doğanın canlılığını savunan minik detaylardır.
- Meo

Bir yol var bekliyoruz ilk adımında. Hiçbir anlamı yok yürümenin ayak izlerimin karşısında izlerin olmadıkça.. Hislerimiz her zaman aynı kalp atışlarına saklı kalsa da, yaşam birlikte adım atmayı gerektirir aynı heyecanla. Sen o adımı atasıya dek, benim yolum da eksik, ayaklarım da. 
- Meo

Emin olduklarımızın adları hep şüphe. Adımızdan gayrı tüm tanışıklıklarımız efendiliğimizde hep biraz züppe. Kendimizi bile netleştiremediğim bu hengamede, bizi keskinleştiriyor şüphelerimiz. Bizi biz yapamayan her bir detayın içinde, gökkuşağı gibi farklı korkularımız, farklı vahşi yanlarımız.
- Meo