Yaşamını güneşin enerjisinden alan tüm canlılar gibi güneşe tapmak yerine, geçici yaşamın inanç gücü ile güneşi es geçip yalnızca yaşama taparsan gün gelir güneş senden de tüm saçma ve vahşi inançlarından da öcünü alır.
- Meo

Vahşiliğin ortasında korkusuzca çıktığımız avlardan dönerken korkularımızla karşılaşıyorduk biz, açlık. Sonradan öğrendik en büyük avları kendi türümüz üzerinde gerçekleştirebileceğimizi, o gün bugündür bencil bir avdayız hem avcı hem av olarak.
- Meo

Beklemek bir hatıradır, unutmak bir çare; tüm yaşatılan umutlar, beklemeyi unuttuklarımızın ötesinde.. Yorgun bir duvar kenarında, aceleci bir zamanın yıkımına maruz kah ölüyoruz kah gelip tutuyor ellerimizi bir yalnızlık. Tek şahit bizi saklayan aydınlık ve bizi yaşatan gölgeler. Yaşlı, üzgün bir sandalyeyiz artık uğramadığız çocukluğumuzun bekleme salonlarında. Gelenimiz de bizdik, giden de, o yüzden boşunadır unutacağımız şeyleri bekleme.
- Meo

İnsanların çok aydınlık göründüğü tüm şehirlerin bir karanlığı vardır, güneşle bitmeyen, mevsimle değişmeyen ve kötülüğün kol gezdiği! İnsanların olduğu her şehir karanlık için bir krallıktan ibarettir, yarışa katılacak insan sayısı çoğaldıkça kötülük o kadar güzel krallığını genişletebilir. Önce gülen yüzler solar, sonra hisler susar, sonra kötülük konuşur ve hiç durmaz!
- Meo

Yaşam bizim için her zaman insan tarafından örülmüş sistemlerden ibarettir, o nedenle örgüyü kurgulayan akılları ve örgünün desenlerini görmezden gelmek en büyük alışkanlığımızdır. Yaşam görmezden gelindikçe, ölüme yenilen anlamsız bir vakit harcama uğraşıdır..
- Meo

Huzur ve karmaşa birbirinin perspektifidir; yakından bakıldığında karmaşık gelecek her bir sistem, uzaktan görüldüğü haliyle huzurlu bir tablonun ta kendisidir. Bu sebeple aklımızın evreninde çok karmaşık görünen tüm fikirlerimiz bir araya geldiğinde huzur dolu bir insanı yaratır. Karmaşa korkulacak değil, kontrol altına alınacak değerler bütünüdür.
- Meo

Karanlık bir ağaç gölgesiydi yaşam, evren bizi sorguluyordu anlamların dalları arasında. Biz evrenin yapraklarıydık dökülüyorduk kendi son baharımızda, henüz çözemeden geliyordu karaağaçların hüznü mezarlarımızın başına.
- Meo

Biliyorum, dokunsalar paramparça olacak bir karahindiba gibisin. Narin, korumasız hissediyorsun kendini bazen. Bilmediğin şey şu: sana dokundukları an paramparça olmanın tek sebebi yayılmak, yeni ovalarda yemyeşil doğmaktır. Yeniden hisler bulmak, kendini bulmaktır. O nedenledir ki parçalanmak aslında iyidir, yeniden doğmak adına..
- Meo