Hızın hazzı arttırdığı doğru, ancak hızlı yükselişlerin bağımlılığı büyük sorun. Uçurtmadan kelepçeler takıyoruz gülümsemelerimize, düşmekten bir saniye önceki yükselti ile sonraki dipsiz kuyu arasındaki savaş tam bir travma. Sakince süzülen yapraklar olarak dalından düştüğümüzün farkına varmak olgunluk; ağırlık yüklenip yere çakılmak biraz da acemi bir acele...

- Meo '2026 (Mehmet Şentürk)

Bilinmez diyarların çok bilindik adımlarını atıyoruz rengarenk düşlerde. Gerçeğe varmak ne garip bir durak ve son. Adını koyamadığımız hislerle savaşarak geçen senelerce düşlüyoruz doğrusal bir olguyu derinlemesine. Ne geldiğimiz yoldan, ne anlatılan maceradan ne de vardığımız gökkuşaklarından memnun değiliz. İşimiz bu çünkü, heyecan nankörlüğü...

- Meo '2026 (Mehmet Şentürk)

Eskisi kadar yeni değil sanki oyuncakları yaşamın ve kaderin. Her bir heyecan artık durgun bir anı birikintisine dönüşmüş halde, geleceğe attığımız her adımda paçalarımıza bulaşan özlemler var; rahatsız edici derecede gerçek! Özlemiyoruz aslında, özleyemiyor oluşumuza tüm bu öfke...

- Meo '2026 (Mehmet Şentürk)

Hüzne inat durağan düzende sonsuz bir inat yaşam ve zaman. Bizler her kıvrımı çok ciddiye alsak da dümdüz yalanlar biriken kıyılarda. Donmaya yüz tutmakla övünsek de durmayı bilmeyişimiz en büyük yenilgimiz. Engin bir ölüm okyanusunda kendi tuzlu günahlarımızla kavuşmak için tüm bu çaba!
- Meo '2026 (Mehmet Şentürk)

Bağrınıza bastığınızın insanların sizlere dönmüş sırtlarını görmek için boynunuzu birazcık umutsuzlukla eğmeniz yeterli! Gerisi sizlere pişmanlık dumanları tüttüren ayak izlerini keyifle takip etmekten ibaret... 
- Meo '2025 (Mehmet Şentürk)

Kiminin mavisi denizde, kimisi hapis bir gölün kıyısına, kimisine tek mavi engin gökyüzü ve sonsuz bir özgürlük kapanında... Hepimize renk aynı, renksizliğimiz tek! Herkes koşacak o doğruyu mavinin ufkuna varıp hüzünle ölesiye dek; yarım, ıssız, yorgun, mutsuz ve beyhudenin inadında. 
- Meo '2024 (Mehmet Şentürk)

Yaşam koşuşturmayla alelacele başlayan bir geç kalmışlık, zaman ve dönemden bağımsız.. Ölüm nihai bir durak, hangi sirenin ve hangi frenin seni çağırdığını bilmeyişin o sonsuz korkusu ve ölüm kokusunun yakınsaklığı çerçevesinde! Herkes bir an ve bir ömür uzağındayken bir cehalet ve bir insan kadar uzağında olduğu bir olgu. Yaşam işte, hep ölüme doğru!
- Meo '2024 (Mehmet Şentürk)

Kendimize aitliğin farkının erim dışında, suskun geceyi inceden titreten bir öncü deprem bizim düşüncelerimiz. Kendiliğinden gizli! Gizli buzlanma, hayalet bir kanser, görünmez düşman, sularımızda uyuyan hem de utanmadan... Gizli bir tarikat kurmuşuz dillendirmediklerimizden, bize taptığını sandığımız pagan deliliklerin kurban ettiği gençliğimizden taze alacalı kanlar sızıyor, düş kurmayı sevdiğimiz o ruh dehlizlerinde.
- Meo '2024 (Mehmet Şentürk)