Edebiyat yaşamın dönemsel döngüsünü kırabilmenin en buruk hüznü; dönemlerin ötesine geçebilmenin en garip anarşizmi; dönemlerin ötesini görebilmenin en ağır yükü; dönemlerden kopacak bir benliğinin sosyal narsizmidir! Ölüme meydan okuyan cümleler edebiyattır, ölümlü yazıların geçiciliği yalnızca hissiyat; ölümden sonra doğabilen tek öyküler evrensel olanlardır, hiç ölmeyen yazarlar hala mürekkepleri insanların akıllarında ıslak kalanlar! Edebiyat ölümsüzlüğü kağıtta hesaplayabilmektir.. 
- Meo

Yaşam yürümeyi öğrenmekten ibaret, yürümeye başladıktan sonra yorulup ayakların tutmayasıya kadar amansız bir adım atma yarışında savrulmak her önüne gelen çizgide. Herhangi bir yöne..
- Meo

Tutkunun gölgelerinde yaşayan karanlık canlılarız, yaşama tutkuyla tutunuyor, düşlerimizi tutkuyla kurguluyor, gerçekleri hislerimizle eğip büküyoruz. Sonucunda ortaya çıkan bu sosyal çölde vahalarda yaşadığımız zannederken ancak ve ancak serapların mutsuz yalnızlarını oynuyoruz aklımızda! 
- Meo

Hisler beynimize çiziktirdiğimiz basit portrelerimiz gibi.. Neyi nasıl tanımladığımızın kendimizce yorumlamaları niyetine!
- Meo

Cennete inanan beyaz kanatlı çocukların kanatlarını kırıp 'neden artık mutluluktan uçmuyorlar' diye sormayın, saçma.. Tüm öğretileriniz çıkarcı iyilikleriniz, gönüllü kötülükleriniz çocuklara öğrettikleriniz. Tüm bu cehennem sizin eseriniz. Cennetten kanatlarıyla inmiş çocuklara cehennemi sevdirip cenneti geri satmaya yeltendiniz. Hepiniz kötülüğünüzde ölüp gideceksiniz. Bir gün o çocuklar ise kanatlarıyla yetişip, güzelliklere uçabilecekler; dünyanızın adını da cehennem koyup bir daha geri gelmeyecekler.
- Meo

Başkalarının hayallerinde mutlu olanlar, kendi gerçeklerinde mutsuz kalırlar. Kendilerini başkalarındaki yansımalarından tanımlayanlar, yanılsamaların esiri olurlar! 
- Meo

Evreniniz küçük olabilir, yaşamınız karanlık olabilir, yıldızlarınız da az sayıda olabilir; ancak unutmayın, yalnızca bir başka evrenin öpücüğü tüm yıldızlarınızı fark etmenize sebep olabilir.. Gidip o evreni bulun!
- Meo

Sevginin canlı-cansız, soyut-somut diye ayrılması gerekirken hayvan ve insan sevgisi olarak ayrıştırılması zaten insanların bile birbirinin ruhlarını kemirdiği bir dünyadaki en büyük kötülük kaynağıdır. O nedenle, sevgi dolu insanlar sevginin hiçbir türlüsünü hak etmeyen insan ırkına kızarak hayvanları çok sevmeye başlar.. Hayvan sevgisi hissedilmez, zaten var olan bir değerdir; keşfedilir!
- Meo