2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
2018 yılı Kasım ayında yayınlanacak aforizma derleme kitabımız "Yalnızlığın Aforizmaları" hakkında tüm paylaşımlar bu alt-blogumuzda olacaktır. Kitaptan sözler, duyurular, imza günleri ve okurlarımıza özel kampanya bilgileri için tıklayın.
Devam...
Suyun hızla ve boşa aktığı yerde bazen çaresiz-hedefsiz balıkların yaşamasına izin veren anaforlar gerekir. Bunların tek özelliği asla ilerlemeyi zorlamaması, hatta durağanlığa alıştırmasıdır. Bütün avcıların en kolay avlandığı yerler de buradadır.. Gerçekten hedefine varmak için akıntıya karşı yüzmeyi göze almışlar için ise bunlar tuzaktır, bunlar tembellik, bunlar hiç değişmeyen takıntılar. Huzur bazen en tatlı tuzaktır, düşersin ölümüne.
'Meo
Tanrının en ince mühendisliği ile işleyip, en narin sözleriyle tasvir ettiği dünyayı kendi bilinciyle kıskanan insanın yarattığı modern kutsallardan oluşur bütün yeni inançlar. Hiçbir modern inanç Tanrı'nın imzasını taşıyan doğayı kutsal sayacak kadar o eski, tertemiz vahşiliğini koruyamamıştır..
- Meo
Yolunuzu kendiniz seçebilir, doğru yolu bulabilir, her şeyi yoluna koyabilir, yolunuzu yeniden çizebilirsiniz; başkasının yıktığı duygulardan oluşan, en güzel renklerin içerisinde sırıtan ve kendi çirkinliğini güzelliklerle renklendirmeye çalışan bir yol olmadığı sürece hiçbir sorun yok! Sorun, yolun sahipliğinde, sahiplenilmesinde..
- Meo
Belki de yaşam hep siyah beyaz, akıllardaki mutluluk tüm yaşama renk katan! Belki de renksizlik en çok korkulan ve ölüme bizi bağlayan, bizler belki de renkleri görebildiğimiz kadar aşığız yaşama her zaman..
- Meo
Bir hayal uğruna öldürülen gerçeklerin hortladığı bir çöl olmuş dudaklarım, kan damlıyor her öpülüşümde. Haklı olmanın verdiği o büyük aptallığın gururunda kendini kaybetmiş yetim bir sevdayım şimdilerde, gel de toparla saçtığım küfürleri. Yapabilirsen?
- Meo
Hızla geçen güneşli günlerin ardından yalnızca gündüzleri ısınabildiğin o serin hüznün, dökülen yaprakların teninden kopuyor hissi verdiği yalnızlığın en kaliteli zamanlarına hoş geliyoruz her sonbaharda! Koşa koşa ölüme gittiğimiz bir kışa girmenin o yenilgi hüznü; baharın yeniden gelmeyebileceğinin olasılığı üzerinden!
- Meo
Doğduğun yerden bağımsız olarak yaşadığına değmese bile öleceğine değecek bir yer dünya üzerinde çok sayıda. Git, bul; ister yaşa ister öl!
'Meo
Öne Çıkan
Şehirler alçaktır, gömülür ruhlar bodrum katlarının karanlığına.. Yüksek binaların küçülttüğü yaşamları yansıtır insanların hiç tamir edilemeyecek kadar zorlanmış psikollojileri. Tüm bunların arasında şehirüstü yaşamlar vardır, şehrin çişesinin üstünden yemyeşil açan inatçı çiçekler gibi. Bazı insanlar yayılabilir bir ısırgan otu gibi, her yerde bitebilirler, sorun etmezler karmaşayı, mesafeyi veya yükseltiyi. Onların ruhları şehirüstü bir yüceliktedir, asla yıkılmazlar, asla inşa edilmeye kendilerini zorlamalar. Şehirde boğulan değil, şehirde kendini koruyan insan olmayı unutmayın!
- Meo (Mehmet Şentürk)
Ben daha İstanbul'u görmemişim sen 'beni keşfetmez misin?' diyorsun bazen gözlerinle. Korkuyorum içimde ürkek bir Anadolu. Bazen bu kadar basit her şey ve bir o kadar karmaşık. Ki sen İstanbul kadar güzelsin, ben Anadolu kadar uzak, bölünmüş, bir parçamda sen ötekinde yabancı mevsimler.
- Meo
Kaç tane kalp kırdığın önemli değil bir tane kalbi gerçekten yerinden sarsabildiysen.. Kaç tane kalp aldığın önemli değil, bir kez hiç olmadık yere gönül aldıysan eğer.
- Meo
Yüreğin gördüğüm en güzel dilek havuzu, ne zaman umutsuzluğa kapılsam sana kaçıyor ruhum, bir öpücük bırakıyorum düşlerinin huzurlu salınımlarına. Yüzünde gülücükler dalgalanıyor.. O an zaten en naif dilekler kabul sayılıyor!
- Meo
Zamanın bize sunduğunu şansların, yenildiğimiz tüm anların, mutluluk dolu tüm zamanların zarları var; ya hep yenerek ya hep düşerek!
- Meo
Geçmişin dağ gibi çocukluğundan geriye yalnızca baloncukların kaldı aşk niyetine.. Acımasızca unuttuk biz narinliğini, acımasızca harcadık hislerimizi nasılsa hep aynı güzellikte kalırlar diye. Şimdi sadece nefret dolu dalgalarımızın köpüklerini izleyebiliyoruz. 'Meo
Yere basan gerçeklerin yerine yerçekiminden uzak dünyalarda uçabiliyordu her yeni sayfada, her kitap başka bir galaksiydi keşfe çıktığı karanlık evreninde. Her yaradılış birkaç cilt, her kader birkaç bölüm, her dostu birkaç karakterden ibaretti. Mutluydu bu boşlukta, aklını dolduran onca saçma ağırlıkla karşılaştırıldığında..
- Meo
Ruhuma adını iliştirdim, kanıyor boğduğum her uzvu ruh dünyamın. Ama unutmaya meyilliyim, malum çok sevdim, seviyorum, seveceğim.. Unutmamam gerek! Unutmamalıyım bir kez daha sevmeden, ezilmeden, canlı hislerimi ellerimde cümlelere gömmeden, adını hatırlayacağım YANINA ADIM YAZILMASI GEREKİRKEN, ZATEN İSMİNİ BÖLÜŞTÜĞÜN YAŞAMINI, UNUTTURAMAZSIN. O kadar çok seveceğim seni, sen unutacaksın yaptığını, ben unutmayacağım hissettiğimi.
- Meo
Şehirlerde özellikle yağmurun ince bir anlamı var: kirliliğin alıp götürülmesi, içimizdeki çamurlu insanlığın süzülmesi, her zaman mat yaşama anlamsızlık katan beton ve asfaltın biraz olsun tozsuz parlak renklere bürünmesi ve huzur dolu bir loş ışık doygunluğu.. Tüm yağmura yüklenmiş anlamları sebebi de bu, hüznümüz de aklımız da sevdamız da bu! Yağmur, düşmanlarca fethedilmiş yapay savaş alanlarında çürümeye yenik düşmüş şehirlerin tek dostu.
- Meo (Mehmet Şentürk)