2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
2018 yılı Kasım ayında yayınlanacak aforizma derleme kitabımız "Yalnızlığın Aforizmaları" hakkında tüm paylaşımlar bu alt-blogumuzda olacaktır. Kitaptan sözler, duyurular, imza günleri ve okurlarımıza özel kampanya bilgileri için tıklayın.
Devam...
Parça parça olmuş düşlerimizde, yüzlerimizde tonlamalı gülücükler. Şekilden şekile giriyor sözlerimiz, henüz başka yüzlere his olup değmeden. Çizgi çizgi kederlerimiz, çizgisel zannettiğimiz kaderlerimiz ve yüzümüze asla yansımayan gizli karakterlerimiz var! Herkesten saklıyoruz.. Herkesin gizleri arasında!
- Meo
Evrenlerimizin boyutlarını kavrayamadığımız sürece, parçası olduğumuzu iddia etmemiz beyhude!
- Meo
Bir kelebeğin kanadında gezindirdiğimiz düşlerimiz var, kısa süreli göçlerin yorgun ve aşık savaşçılarıyız biz. Ne uğruna yaşadığımız ve savaştığımız henüz belli değil, yalnızca dinlenmek istiyor yorgun gözlerimiz. Loş renklerin uyku bakışlı şehirlerinden geliyoruz, beton kelebekleri gibi taşınıyoruz doğaya; sırf gülebilmek için, biraz daha..
- Meo
Kalbinde yaşattıklarının parıltısıydı gün ışığında yaşamın renklerine seni kör kılan. Kalbindeki tek zehirdi o kendi ellerinle büyüttüğün sevgi adındaki kutsal bir yılan. Belki de minvalinde binlerce olasılık içinde taşıdığın yüzlerce gerçek var sandın da, aslında hepsi yalan-kalbinde pusuya yatan.
- Meo
Unutmak hatırlamakla başlar, insan aklı her hatırayı kendine zarar vermesini önlemek için her yeni hatırlama anında bilerek değiştirir ve uzaklaşan her anı farklı ve unutulmuş bir hikayeye dönüşür.
- Meo
Aşk ve heves birbirinin hem destekçisi hem de eceli olabilir; aceleyle açan bir çiçek misali güneşine koşan her çiçek, karşısında durabilecek soğuk ve donuk bir yürek tarafından tamamen öldürülebilir.
- Meo
Eski dünyanın karanlığında aydınlıkların meşaleleriyle savaşan akıl dolu şövalyelerdik biz! Yorulduk, yaşlandık, renklerimiz soldu.. Sonraları çok daha renkli dünyalar kazandık, rengarenk topraklar, yıkıntıların tarih parşömenlerine yazılageldik. Ama kendi yazgımızı, kendi amacımızı ve ışığımızı kaybettik. Şimdilere en büyük karanlıklar bizim için aydınlık. O yüzden eskinin şövalyeleri iken şimdinin vampirleriyiz yalan dünyanın yapay ışıklandırmalarında.
- Meo
Geçmişe dair tüm bildiklerimiz ağaçlık bir sonbahar doğasının içerisinde geriye dönüp baktığımız sis dolu bir çizgi! Ne kadar yaşlanırsak o kadar sis kaplıyor düşüncelerimizi..
- Meo
Güneş dünyanın her köşesinde batabiliyor, yeniden doğmak için.. Yeniden yaşama güzel bakabilmek için o özel günbatımını arayın ve bulun. -Meo
Özgür olduğunu düşündüğün her gün, ne düşünebileceğini bilmediğin, düşünmeyi yeniden ve yeniden öğrenmediğin sürece sadece sonsuz bir akli kafese-bazen cehalete-kendi hapsediyorsun, iyi düşün.
- Meo
Hisler beynimize çiziktirdiğimiz basit portrelerimiz gibi.. Neyi nasıl tanımladığımızın kendimizce yorumlamaları niyetine!
- Meo
Şarap gibi demli gözyaşlarımız var, ruhumuzun kadehlerine damlayan. Gözyaşı tadında içiyoruz akşamların huzurunu, şişeleyip türlü türlü yalanla.. Her gözyaşı senelerce bekliyor mutluluğumuzun mahzenlerinde, bir damla içmek için kırıyoruz göz kapaklarımızı, tadına varmak için pişmanlığın, insanlığın! İstisnasız her seferinde..
- Meo
Özgürce pedal çevirdiğimiz yollarımız vardı, yorulmayan çocukluğumuz.. Bisikletlerimiz bu kadar hayalet değildi eskilerde, çocukluğumuz bu kadar uzak kalmayacak sandık her gençlik hevesinde. Biraz kan döktüler parklara, biraz patlayıcı tedirginlikler.. Hiçbirimiz yaşamıyoruz şimdilerde, dönmüyor insan sevgisinin çarkları bu betonarme cennetlerde. Arabalar çarpıyor tüm hayallerimize, dileklerimizin kolları kırık yatıyoruz pişmanlık hastanelerinde. Durum bu.
- Meo
Maviliğin evreninde bir yıldızdı gözlerin, ararken binlerce yılı ışığa çevirdiğim. Umudumun evrenin bir unutkanlıktı sözlerin, duydukça her seferde yeniden kendimi keşfettiğim. Sen ne desen mavi, ne söylesen denizsin. Ben ise çöle dönmüş bir evrene ait..
- Meo
Geçici bir bahar kadar kısa bir aşk bizimkisi, cevabı basit: seviyor, sevmiyor.. İlk çiçek açmış papatyadan başlayıp, erken açıp bir bahar soğuğunda dökülüp gidiyoruz. Şansımız bir sonraki bahar. Hep bekliyoruz, doğanın yaşamamıza izin vermesini yaşamayı beceremediklerimizi.
- Meo
Yeni dünyanın soğuk sularının eski gemileriydik biz, kaybolup gittik sisler arasında; aniden çıkıyordu bizim gibiler karşımıza, ya çarpılıyorduk ya son anda kurtuluyorduk batıp gitmekten.. Deniz üzerinde yosun tutmuş binlerce parçayız süzülüyoruz şimdilerde hatıralarla, bir daha bir araya gelmeyecekmişiz gibi.
- Meo