2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
2018 yılı Kasım ayında yayınlanacak aforizma derleme kitabımız "Yalnızlığın Aforizmaları" hakkında tüm paylaşımlar bu alt-blogumuzda olacaktır. Kitaptan sözler, duyurular, imza günleri ve okurlarımıza özel kampanya bilgileri için tıklayın.
Devam...
Sen sen ol kimsenin hayatında kenar süsü olmakta kendini zorlama. Tek bir hayatın var yalnızlığın pahasına olabildiğince takıntısız ve özgür ol. Ve kendi mutluluğun için başkalarına yalvarmaktan vazgeç! hayatın marjinal faydasının senin gülücüklerin kadar olduğunu unutma, seni güldürmeyenleri asla güldürmek için soytarılaşma, kraldan kralcıların kölesi olursun.. Ve de asla ama asla susma, öyle de böyle de seni dinlemicekler nasılsa..
-Meo
Cümlelerin kısa ömürleri vardır; uzun yaşantılar gerektirseler bile. Bir düşüncede, bir histe, bir kavuşma anında akıldan parmaklara akan bir doğumla başlar ömürleri.. Gözlerden doğan akıllarda patlayan, kısa ve hızlı bir gençlikte dillere pelesenk olan dakikalık heyecanlar yaşar. İlk kez bir araya gelip sonuna geldiğinde, ifadenin teke indiği bireysellikle nihai gölgesini bir akılda bıraktığı anda ölürler. Cümleleri ya doğurur ya yaşatır ya da öldürürsünüz-her seferinde.
- Meo
Sonbahar yapraklarından beslenen yalnızlıktı yemeğimiz. Baş başa kalıyorduk sevdalarımızla, baş başa anlatıyorduk yaz tatillerimizi. Korkuyorduk kışın getireceği açlıktan, doymuyorduk hiçbir sonbahar yağmuruna.. Dökülüyorduk birer birer, çürüyordu gençliğimiz hazır olabilmek için yaşlandıran kışlara.
- Meo
Uzakta ıssız bir çağlayandan dökülen önemsiz su tanecikleriydi gülücükler, biz onları o nehir kuruduğunda anımsardık özlerdik her bir damlasını. Kururdu da dilimiz damağımız, 'ben seni özledim' diyemezdik.
'Meo
Birkaç ani kalp çarpması hatırın kalmış, kullanırız onu da ömür uzun, yol kısa.. Ama hala benim adımlarım, benim yolum! bir el tutar, yordamıyla yolumu yine bulurum. Kaybolamam belkilerde..
'Meo
Küçüktük, kimi sevsek cennet! Büyüdük, kime değse alev ateş. Korktuk ve seviyoruz kaçarcasına, tutulup bencillik fırtınasına!
'Meo
Yalnızlıktan doğan arkadaşlıkları aşk sanıp üzüleceğine, hüsranlardan kurtaran iki kelamlık dostlukların olsun yeter. İki damla gözyaşıdır geçmiş hem döker hem sileriz.. İki dakika aslında ömür, sadece bittiğinde fark ederiz iki dakikada bir.
'Meo
Kesin kurallar koyuyoruz aşkta kendimize ilk hatalarımızdan çıkardığımız derslerle. Mesela ortak noktalarımız olması gerektiğini çok iyi biliyoruz, arıyoruz da ortaklaşa insanları. Zevkler mesela aynı olmalı diyoruz, zevksiz bir insan zevksiz yaşammış gibi. Aynı şeyleri sevmenin bizleri aynılaştıracağından emin oluyoruz, özenle seçiyoruz bizi yalnızlıkta sıcak tutacak tüm önlemlerimizi. Büyüyoruz kendi açımızdan, deneyim kazanıyoruz her yalnız sabahın içtimasında yok sayıyoruz aklımızda ölmüş eski savaşçı sevdaları. Her şeyimizi tamama erdirecek kadar çok okuyor, yazıyor, konuşuyor, tartışıyor, yemin ediyor, söz veriyoruz! Sonuçta mı? Yine hiç olmayacak birine aşık oluyoruz.. İlginçtir bu durumu kendimize hiç çaktırmıyoruz onu da kaybedesiye kadar.
'Meo
Cırcır böceklerinin resitallerini gece karanlığında dinleyemediğin her yaz akşamı bir mahkumiyettir, doğaya karşı işlediğimiz tüm suçlar adına.
- Meo
Yürümek için hedefe ihtiyacın yok, yola çıktıysan ışığa da ihtiyacın yok. Yalnızca adımların ve kararlığındır yolu yol, seni yeni bir sen yapan!
'Meo
Kimselerin fethetmediği bir dünyada her şeye sahip, her düşüncesi kendine ait bir ulu bilgeydi o adam. Yapayalnız kalmak diye bir şey yoktu o zamanlar, yalnızlık en büyük güç, doğa en güzel emanetti dünyayı özenle yaratan tanrılardan. O adam bir gece intihar etti, gelecekteki vahşetin ortasında insanların yapay kutsalları rüyasında gördüğü an! Bir daha asla kan dinmedi, onun kutsadığı çorak topraklarda. Hala ağlar mezarının başındaki çağlayan, yaşam hüzünlü bir anı şimdilerde ulu bilgeden kalan.
- Meo
Yaratıcı yazarlık, dünya üzerindeki tüm bilgisizliğin insanlara inanç olarak dönmesinde işlev gören fikirler, yazılar, düşüncelerin bir masa ve bir kağıt üzerinde yaşama tutunmasıdır. Tanrıyı oynamaya bayılacak kadar kör olan insanoğlu çeşitli şekillerle kendini ifade edebildiği günden beri, kendi aklındaki yaratıcı gücü evrene atfetmekten hiç çekinmemiş ve modern yaşama kadar süregelen bir masal dünyasında cehennemi yaşarken hala yumuşak tonları olan bir inanç dünyasına yaşama tutunagelmiştir.. Bizi yaşamda tutan gerçekler değil, yaratıcı yazarlık içeren masallardır o yüzden.
- Meo
Herkesin aynı görünümle yan yana dizilmesinden oluşan kalabalıkların doğru bir yol oluşacağını kurgulamak yalnızca insan yığınlarına mahsustur! O yüzden onlarca kötülük için bir kötü niyet, binlerce benzer, yüz binlerce aynılık yeter de artar.
- Meo
Kargalar ne kadar güzeldir aslında, aklınızda ölmüş insanlığınızdan beslenen fikirleriniz olmasa; hayat ne güzel aslında, insan denen yıkım kıtaları bu kadar mevsimsiz yayılmasa dünyanın engin yaşam ovalarına. 'Meo
Özgürlüğün yolu gittiğin yolda özgür hissetmekten geçmez, hiç gitmediğin kadar farklı bir yoldan gidebilme cesaretini gerektirir. Yapayalnız, başın dik, dosdoğru ve kararlı bir şekilde..
'Meo
Yaşam ilahi bir orkestranın sergilediği en güzel eserdir; bazı kulaklara ilahi, bazılarına cızırtı. Dünya üzerindeki doğa ise evren denen konçertonun sadece bir kısmında duyabileceğiniz o solodur, nadide, eşsiz ancak aşk kulağı olmayanlar için anlamsız.
'Meo