MeoAfo - Yağmur Düşleri
Akvaryumda balık oldum, çocuktum. Bulutlarda balıklar yüzüyordu da düşmüyordu avuçlarımıza.. Büyüdük yağmur sulandı, bulutlar hep buhar. Ne anladım ben bu düşlerden, madem?
- Meo
2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.
2018 yılı Kasım ayında yayınlanacak aforizma derleme kitabımız "Yalnızlığın Aforizmaları" hakkında tüm paylaşımlar bu alt-blogumuzda olacaktır. Kitaptan sözler, duyurular, imza günleri ve okurlarımıza özel kampanya bilgileri için tıklayın.
Devam...Akvaryumda balık oldum, çocuktum. Bulutlarda balıklar yüzüyordu da düşmüyordu avuçlarımıza.. Büyüdük yağmur sulandı, bulutlar hep buhar. Ne anladım ben bu düşlerden, madem?
- Meo
Dünya üzerindeki en tehlikeli şarapnel parçaları beyinden, akıldan yoksun insan düşünceleridir. Kanatır, savaştırır, öldürür, yaşamdan koparır. Kolektif sanrılarıyla birbirlerine sarılan devasa bombalara dönüşen her sosyal çöplük, önce kokuşur, sonra büyük bir enerjiyle patlayarak dünyaya zarar verir!
- Meo
İnsanlar aşkta yaptıkları hatalardan o kadar dem vuruyorlar ki, o hatalar sayesinde buldukları doğruları görmezden geliyorlar. Aşkta her yanlış adres doğru adresin fazladan bir teyididir. Ayrıca, aşk o kadar büyük bir hata olsa ömürde bir daha yapılmazdı..
'Meo
Bir sesi var serin bir Akdeniz sabahına özgü, gözlerinde Karadeniz'in derinliği. Saçlarında gençliğin baharı papatya tarlası, yüzünde kimsenin cesaret edemediği bir akşam manzarası var uyuyor hayalleri sözlerinde. Anlayabilene..
- Meo
Sade, serin ve yıldız dolu bir köy gecesi gibiydi çocukluk; üşüyorduk ama mutluyduk. Yalnız kalmamıştık hiç karanlığın içinde gizlenen bu huzurun aydınlığında. Sonra keşfettik kalabalıkları ve yabancılığı.. Hiç alışamadık. Alışmayacağız. Bedenlerimiz metropol, ruhlarımız hep parlak bir ay aydınlığına duyulan özlemle yaşayacak. Bazılarımız bunun farkına varacak, bazılarımız huzursuz.
- Meo
O kadar canlısın ki aklımın ortasında, hayal bile edemiyorum yokluğunda sensizliğin son halini. Hem korkuyorum sensiz kalmaktan hem sensiz kalamıyorum zaten sensiz yaşananların ardında.. Özleyemiyorum bile seni. Hiç doğmamış bir güneşte, aklına ektiğin o çiçeklerin açmasını ve renklerini nasıl hayal edebiliriz ki? Hiç gidilmemiş bir yol, hiç kesişmemiş, hiç bitmemiş bir öykünün kahramanlarıyız.. Bizi bu haliyle kim anlatabilir ki? Kim anlayabilir ki? Hiç kimse. Ne sen ne ben.. Bize bunu anlatabilecek tek bir kavuşma var, ya ufukta ya uzakta!
- Meo
Her bir parçasıyla bir bütün olan evrenin kırıntılarıyla kendi bütünlüğümüzde boğuluyoruz. Her evren mucizesi bizi kendine çekiyor, bizi tutan bir atmosferlik hasiphanede yaşamın özgürlüğünü yıldızlarda arıyoruz. Belki de dünyaya terk edilmiş unutulmuş ruhlarız.. Aradığımız kaynağımız, aradığımız özgür varlığımız, aradığımız karanlık bir evrendeki yaşam inancımız.. Umutsuzca yaşıyor, umutsuzca ölüyoruz; bir gün bir evrensel cennette buluşabilmek dileğiyle!
- Meo
Gözünü yalnızlığın alacakaranlığında açtığı bir an gördü onu, uzaklarda gibi görünse de içini ısıtmıştı bu güzel manzara. Aklındaki karanlıkta beliren mutluluğun renklerine karışıyordu karşısındaki eşsiz hisler! Gözlerini kapatıp tekrar açtığında, sadece boşluk vardı. Sadece bir damla gözyaşı geriye. Bir göz açıp kapama mesafesi vardı aydınlık ile karanlığı arasında. Karanlık bu kalpte binlerce sene, aydınlık bir tek kare! Her seferinde..
- Meo
Anlamlı, anlamsız, sade ve karmaşık tüm seslerimizdi düşüncelerimizin kulaklardaki yansımaları. Bazen fısıltı tadında bir rüzgar öpücüğü, bazen yıkıcı bir çığlık gücünde.. Söylediklerimizden çok söyleyemediklerimizi seslendiriyorduk gizliden gizleye, her cümlenin içinde, yalnızca duyabilenlere. Rengarenk sözcüklere, karanlık bir dünya gömüyor; karanlık bir dünyaya, yaşama tutanacak kadar umut ıslığı bırakıyorduk seslerimizle. Hiç susmadık belki de, keşke dinleyebilseydik herkesi eşit derecede.
- Meo
Her şeyin iyi ve güzelini istediğimden tüm renklerim, herkesin daha iyi ve daha güzele ulaşabileceğine olan inancımdan tüm heveslerim.. Göz kamaştırıyor umutlarım, o kadar karanlık çünkü varlığınız. Ne zaman renk görseniz o nedenle bu kadar şaşıyorsunuz. Yoksa rengarenk bizim isteklerimiz, bir o kadar fazla karanlık verenlerimiz!
- Meo
Aşkı sadece ilk kez hayvanat bahçesi gören bir betonarme çocukluğu heyecanında uzaktan izlemeyi bu kadar sevdiğini fark ettiğin gün içindeki eksiği görmeye o kadar yakınlaşıyorsun ki, gözlerinden yaş geliyor. Haksız mıyım?
- Meo
Senin ölmen kimin umrunda. Doğa bu sonuçta, tüm güzel enerjini hediye edecek yeniden gecenin karanlığına. Yeni bir aşk doğurmayacak olsa, hangimiz katlanabiliriz ayrılık denen bu cezaya? Hangimiz doğa kadar gaddar ve onun kadar yeniden doğmayı seven insanlar olmadık tekrarlarımızda? Hepimiz.
- Meo
Rüyalar aklın merdivenleridir; bazen engin bir karmaşanın içine gündüzden kalan tüm sorunların ortasında düşünceleri boğarken, bazen tüm sorunlu düşünce dünyasının içinden insanı çıkarıp alan bir huzur hali..
- Meo
Doğa her zaman türünün en iyisini insandan daha kolay seçer. Doğada güzellik her zaman bir sonraki nesile şüphesiz geçer. Sonraki nesillere iyilikten daha çok kötülük mirası bırakan tek tür ise insandır.
- Meo
Dünyayı daha güzel hale getirme vaadine sahip tüm inanç sistemlerinin en büyük hatası, insanlara hayatlarını beyhude yaşayacak kadar çok sebep sağlayan ikinci ve daha değerli bir şans vermeleridir. 'Meo
Sabahlar güneşle anlamlı, uykular huzurla, uyanışlar umutla! Gündüzler geceyle anlamlı, günler amacuyla, gelecek geçmişinden kalanıyla. Bir araya geldiğinde anlamı olmayan bir yaşam için binlerce önemli gün, sabah ve gece öldürülür yok yere.
- Meo