Mehmet Ali Çelikel – Küçerek Öyküler Serisi
CİNAYET
“Hoca, sen ne diyorsun bu işe?” dedi çayını karıştırırken, “nereye varacak bu işin sonu?”
“Bilemem,” dedim.
“Bak,” dedi, “hocam biz anlamayız, tahsilli değiliz senin gibi, ama bana soracak olursan, ben hepsini astırırım.”
“Kimleri astıracaksın?” dedim, “vuranları mı?”
“Hoccaa,” dedi her saldırıya geçişinde yaptığı gibi “C”leri ikileyerek, “laflarına dikkat et!”
“Vurulanı astıracak halin yok ya,” dedim.
Sigarasının izmaritini ezerek söndürüp kalktı masadan.
KÜS
“Niye hiç yazmadın?” dedi sanki hiçbir şey olmamış gibi.
“Niye yazayım ki?” dedim, “ben istenmediğimi anlarım. Ben sana ‘Bir daha yazma,” deseydim sen ne yapardın?”
“Yazmazdım,” dedi.
“Ben de öyle yaptım,” dedim.
“Hiç anlamıyorsun,” dedi.
“Neyi anlamam gerekiyor?” diye sordum.
“Anlamıyorsun işte,” dedi ve kalktı gitti.
Neyi anlamam gerektiğini hala bilmiyorum. Yoksa niye olsun içimdeki bu kavurucu merak.
PENCERE
“Gelen giden yok yine bugün,” derdi annem pencereden dışarı bakarak.
Penceremizden görünen sadece dağlardı.
Değerli Hocam Mehmet Ali Çelikel’e edebiyata yönelik paylaşımcı yaklaşımı ve öğrencilerine yani bizlere karşı sunduğu derin bilgisi ve güler yüzü sebebiyle teşekkürü borç bilirim. Mare Incognitum isimli bloguna uğramayı sakın unutmayın.
Çok değerli hocama yayın ve akademik hayatında başarılar diliyorum.
MeoEdebiyat – Kısa Öykü Blog[/caption]
MeoEdebiyat – Mikro Öyküler Blog[/caption]
MeoEdebiyat – Kısa Öykü Blog[/caption]
MeoEdebiyat – Kısa Öyküler Blog[/caption]
MeoEdebiyat – Kısa Öykü Blogu[/caption]