MeoDeneme – Herkesin Aynasında Bir Lekeyiz

Ne zamanki kendimizi tanımlarken kullandığımız o ruh gölgeleri güneşimizi kapattığı gün değişiyor işin rengi. O zaman bizi parlatan kendi huzur ışığımız balçıkla sıvanıyor. O anda karanlıkta ilk kez kalan modern şehirler vahşete kapılıyor, sözler sağa sola kaçışıyor ve büyük bir isyan başlıyor öz tanımlama sorunu adı altında. Buna sosyal anksiyete diyen sığırlar da çıkacak elbette. Bu denli sosyal olduktan sonra başına gelenlerden sadece sosyalleşmeyi suçlu tutabilecek tek canlı türü insan malum… Modern ve pek bi’ saf!

Baktık ki böyle olmayacak, kendi kabuklarımıza bin bir türlü yalandan koruma icat ettik: ihanet, yalan, insan, çiğlik, hak edilmemek vb… Sonuçta o basit tanımda yansıtmayı çok iyi bilenlerin aynalarına çarptığımız anda kanayan ruhlarımızdan minik lekeler kaldı sosyal anılar adı altında. Biz de dedik ki “herkesin aynasını suçu,” bizi öldüren bu bağıl sosyallik!

Oysa cevap basite kaçan bir yanılgıda. İsteksiz doğan bencilliğimizin isteklere bağımlı kalmasında yatıyor iki ilişmelerimiz birbirimizin dertlerine, sahnelerine ve eylemlerine.

Kimin kimi seslendirdiği önemli; kimin de kimin aklında düşünce balonlarıyla basit karikatürler çizdiği mesela…

Kimlerin kimleri yansıttığı önemli; kimlerin sizleri çamurla kaplayıp üzerine derin temizliğe kalkışması gibi.

Hep oyun, hep sekans!

İzleyici de başrol de biz; kazandığını sanan en çok kaybeden de biz!

Meo – 2026
MeoEdebiyat Denemeler  Blog
Mehmet Şentürk