Her savaşın şafağında duvarlarla konuşan bir savaşçının sıvaları sıvazlayan gözyaşları vardır. Kılıçlara önce kan damlar, sonra pişmanlık; insanlık kadar aç gözlük vahşet, tutkularımız en büyük şişmanlık. Bir gün kala ölüme, yeniden doğacağına inanmak kadar ürkütücü bir cehalet, savaşın rengini kaybettiği dünya yüzeyinde.. – Meo Yazar: Mehmet Şentürk
Belki yine o bahar, o tarihte, o güneşle, o sabah serininde gelecek; yine çiçek açacak ovalar, değişecek güneşe nazire yörüngesel mevsimler! Ancak biz yine kendi pisliğimizin, kendi solmuşluğumuzun karantinasında kapalı kalacağız zoraki. Ne de çok severdik baharları halbuki! Keşke dünyayı çiçeksiz de sevebilseydik, başımıza gelenler tüm bu sevgisiz ve açgözlü saldırganlığımızın taptaze meyvesi..– Meo
Hayallerin ötesinde, gerçeklerle ve güzelliklerle bir arada yaşanan güzel duygularımızın bir karışımını yaşıyoruz her birimiz saatlerin sustuğu düşünce saatlerinde! En güzel kurgularımız, en ideal doğrularımıza ulaşmamış için gereken gereksinimler gibi.. Hepimiz ruhumuzun ellerinden tutup düş bahçelerimizde özlem duyduğumuz ama elimizde olmayanları yaşıyoruz. Üzülerek, zorlanarak ve beklentilerle.– Meo
Yollar sevenlerine götürdüğü zaman insanları güzel; yıllar sevdikleriyle geçirildikçe özel; zaman da yol da hızla geçer, yavaş ve güvenli gitmeyi bilene-tüm manzaralarının ve özel olan insanlarının değerini bilene!– Meo
Çernobil’de dökülen cehennemin kar taneleriyle yıkandı toprak, su ve ateş! Yandı kül oldu ruhu Pripyat’ın bir bir.. Tahliye edilmiş ve terk edilmiş toprakları inatla terk etmeyen bilgi şeytanının kalıntıları arasında masumca cehalet geziniyor hala, yüz binlerce yıl olacağı gibi. Çernobil yalnızca nükleer bir cehalet ruhuydu, nükleer kış ise çok yakında!– Meo
Yüklediğimiz tüm sorumluluklardan, takıntığımız tüm tavırlardan, binlerce yıldır sırtımızdan dökülen melek kanatlarımızdan kalan bir ağrımız var. Geçmeyecek ve daha da kronikleşecek olan! İnsan oldukça bükülen belimizin yükleri kaldıramadığı; artık ruhlarımızın bedenlerimize sığmadığı karmaşık çağlardayız, duyguların ameleliğinin hakkını veremiyoruz, acıyor sanrılarımız!– Meo
Bitmeyen bir geceydi belki evrenin karanlığı, bizler yalnızca geçici birkaç milyar yıllık bir hülya.. Öyle büyük ki egomuz-Allah versin-bize yaratıldı tüm bu karanlık sanıyoruz güya! Bitecek kısa bir düşün kabusa dönüştürme çabasındayız binlerce senedir, melek kanatlarımız dökülmüş gökyüzüne bakan da kalmamış, gören de.– Meo
Zaman kumlarının arasında yolunu kaybetmiş yaşam mahkumlarıyız biz. Tercihlerimiz çok ancak yolların şeritleri, izleri ve levhaları yok. Yalnızca kendi başılağımızın çaresiz katlanılası sonuçlarına güveniyoruz etki ve tepkinin ruhumuzdaki binlerce reaksiyonu içerisinde.. – Meo (Mehmet Şentürk)
Binlerce senedir atmosferin masmavi parmaklıkları arasına sıkışmış evrenin minik bir fanusunda teraryum havası alan insanların özgürlük savaşı kadar anlamsız ve basit yaşam!– Meo
Önce o tepelerden izleyeceksin zamanı, umarsız bir parçalanmayla yere çekilen kayaların tozlaşması yaşam denilen! Her baharda açılanın, her sonbaharda renk yitimi, his yitimi ve yaşam yitimi için az zamanı kaldığını müjdeliyor esen rüzgarlar. Savrulmamak için tutunsak da..– Meo
