Şiirler Blog

Birkaç altgruptan oluşan şiir denemelerim. Her ne kadar çok başarılı sayılmasam da aforizmalarım ile güçlendirdiğim ve serbest ölçüyle yazılmış şiirlerde temalar ön plandadır. Herkese iyi okumalar.

  • MeoŞiir – Kehribar Zamanlar ve Antik Bilmeceler

    Kehribar Zamanlar ve Antik Bilmeceler Ruhtan katran,Ağaçtan reçine,Sızması gerek bazen,Şiire konu hüzne.Diz dize verip kelimeler,Dizilmeli dize dize… Kabuğunu delip geçince,Yürekte kan, ağaçta akma;Dimdik dura dura sarılacak onca yara,Gerçeğin yüzüne amber akmakta;Derdi sivri yaratan evren,Çaresini hapsetmiş-altın bir akne… Dilden ve dimağdan düşen,Sanılırken kabukta sarı kangren;Şiire hapsolmuş fosilleşmiş bir hecede,Ölüme yatmış antik bir bilmece.Bu zanaat yalnızca şairin,Biriktiği…

  • MeoŞiir – İşlerine Geldiğince

    İşlerine Geldiğince Ne kadar sevildiğin,Ne kadar da paralel işlerine gelmesiyle. Ne kadar bilindiğin,Neye yarar eşdeğer ise basit çıkarcı çatışmalar ile? Ne kadar üzüldüğün,Ne garip kaçıyor, sahte aynalara yansıyınca hafifçe ve sahte tebessümler o gölgeye. Ne kadar yaşayabildiğin,Ne alaka olduğu miktarınca insanların anlık hatıralarında. Ne kadar önemli oluşun,Ne diye geldiğinle ilgili, insanların amaçsız yaradılışlarına farklı bir…

  • MeoŞiir – Hangi Ben

    Hangi Ben Hangi ben,Tüm öz tecritten sonra,Bir merhabayla kendine gelen? Hangi ben,Tuttuğum onca dilekten kopup,Kendini umutsuzluğun girdabına çeken? Hangi neden,Sonuçların sebepleriyle,Bugünü olmayacak bir yarınla yerle bir eden? Hangi Adem,Yaradılışın çiğ toprağında,Dudaklarında yalanın çiğiyle Tanrı’ya isyan eden? Hangi Eden,Cennetten bahçe diye aranıp,Kıç kadar beton balkonlarda saksılarda hüzünle yeşeren! Hepsi bizden,Biraz sen, e biraz ben,İster çıkar seni…

  • MeoŞiir – Sarıl Da Ağla

    Sarıl Da Ağla Sarılıp ağlamak isterdim sana, Yüzyıl yaşlandıktan sonra, hemen o önceki haline. Tutunup dallarına düşmemek için, Bir avuç erik arayan çocukluğundan adamlığını henüz çalmadan önce hayat. Kaçıp kurtarmak, kendinden kurtulmak henüz tanımdan önce, Yazmayı öğrendiğinden beri tüm dertleri kader defterine kendi minik parmaklarınla yazdıran… Çatlak bir ayna, En net hatıra. Bizde o garip…

  • MeoŞiir – Savaşa Bir Adım Kala

    Savaşa Bir Adım Kala Söylemediklerimden bir kale, Binlerce ölü savaşçı nöbette içerde! Anılardan örme bir kader derme çatma, Bugün henüz yıkılmadık gelmedi o gerçek fırtına! Tuttuğum dileklerin hiçbir muhabere değeri yokmuş, Derinlerdeki bu muharebe aşağı meyilli garip bir yokuş. Dönüşten vazgeçilen hatalar, En büyük yenilgi inat benzeri bir kararlılığa. Temas bekleyen bir çift uykulu göz,…

  • MeoŞiir – Belli Belirsizlik

    BELLİ BELİRSİZLİK Çok belli bu belirsizlik, Çok dokunuyor kalbe hissizlik. Rahat durmuyor çocukluğumuz, Hayat yitiyor, bu tek sorunumuz! Çok belli bu belirsizlik, Çok dokunuyor kalbe hissizlik. Gölgeler içinde kaybolan düşler, Yarın yokmuş gibi çürüyen hisler. Rahat durmuyor çocukluğumuz, Hayat yitiyor, bu tek sorunumuz! Çığlıklarla büyüyor içimiz, Karanlıkta kaybolan sesimiz! Bir yol aradım, çıkmaz sokak, Bir…

  • MeoŞiir – Ruh İnceltici

    RUH İNCELTİCİ Bi’ kadehle incelecek kanlarla, Tek düşünceyle koyulaşacak anlar var. Sorunsuz yazılabilecek öyküler de, Bir cümleyle özetlenecek zamanla! Ruh sıcağında donan hisler, Gün ışığında nice yavan kör dövüşler. Yükselen seslere kulak kabarık, Bizim buralarda baharın yağmurları bile yanık. Öyle süslemişiz sevdalar bize şımarık, Dönüş yolu çilesi bize nasıl da tanıdık. Bir kadehe düşecek notalar,…

  • MeoŞiir – Hani

    HANİ Hani yeniden yazılacaktı o güzel şiirler, Yeniden doğacaktı ölüverip gitmiş o ünsüz şairler. Hani çileler keşlerinden azat, Doğacaktı insanoğlu günlük yenilenen döngülerden, Tek şansına inat! Hani yeniliklerin getirdiği o yeni sen, Eskileri bir kalemde siliveren. Hani dosta güven, Hani düşmana beyhude serüven, Hani sende yeni bir sen! Hani o dizeler dile gelecek, Dilötesi bir…

  • MeoŞiir – Sosyal Kimliklendirme

    Bu eser, modern insanın toplumsal aidiyet uğruna kendi özbenliğini nasıl yitirdiğini ve etiketlerin ardına sığınarak nasıl sahteleştiğini derin bir eleştiriyle ele alıyor. Bireyin kendi zayıflıklarını kalabalıkların gürültüsünde gizlemesi, “garip bir mahşer” ve “derin bir kuraklık” metaforlarıyla işleniyor. İnsanın kendi gerçeğiyle yüzleşmekten korkup aynalardan kaçması, toplumun sunduğu yapay kimlikleri güneşe karşı sürülen bir krem gibi kuşanarak varoluşsal bir kaçışa dönüştürmesi çarpıcı bir dille anlatılmış. Nihayetinde şiir, medeniyet olarak adlandırdığımız yapının aslında “kalabalık ama sessiz” ruhlardan oluşan, sürekli kabuk değiştiren devasa bir yanılsama olduğunu felsefi bir derinlikle gözler önüne seriyor.

  • MeoŞiir – Umudun Dirilişi

    Umudun Dirilişi Umut bir garip tohum, Ekildiğinde ruhun çöllerine. Yaşam bir galip durum, Yenildikçe doğrunun gözleri önünde. Korka korka uyandığımız sessizliğe, İlk bahar yağmuru yıldırımı gibi düşer, Gözlerin parıltısında, Bir çocuğun avuçlarında yeşerir umut! Görünürse toz tozasa bile karanlık, Bir bulut kıyısından sızar her yeni güneş. Binlerce yalnız yürek, Bir araya geldiğinde açacak o emsalsiz…