MeoAfo – Bazı Yollar
Yollar sevenlerine götürdüğü zaman insanları güzel; yıllar sevdikleriyle geçirildikçe özel; zaman da yol da hızla geçer, yavaş ve güvenli gitmeyi bilene-tüm manzaralarının ve özel olan insanlarının değerini bilene!
– Meo

Yollar sevenlerine götürdüğü zaman insanları güzel; yıllar sevdikleriyle geçirildikçe özel; zaman da yol da hızla geçer, yavaş ve güvenli gitmeyi bilene-tüm manzaralarının ve özel olan insanlarının değerini bilene!
– Meo

Saçlarında gök kuşağı, gözlerinde güneşin batışı ve ufuk çizgisini arıyorum kirpiklerinde. Ne zaman gözlerini kapatsam ruhumdaki tüm güzellikler taç yapraklarını gizliyor benden, sensiz hiçbir renk göremiyorum. İlkbaharsın sen, sonsuz bir doğal tutku içerisinde senin varlığınla uyanan binlerce gün sürmüş bir kış üzerine..– Meo Okunma: 3.274Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on…

Elleri var minicik, tutsam kaybolacak gibi. Gözleri var kahverengi, hiç bana bakmayacak gibi. Bir yoldan gidiyor sanki kendi adımlarım gibi. Nice seneler var belki önümüzde, onsuz yaşanmayacak gibi. Uzattım elimi bekliyorum öyle, gözlerim kör, kulaklarım sağır. Durma yaşam sen istediğin kadar umutsuzluk bağır çağır, ben sadece onun avuçlarından içiyorum; aşkı..– Meo Okunma: 2.497Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share…

Aşk, zifiri karanlık bir hemzemin geçitten geçerken karanlığı yarıp gelen bir trendir. Varlığından ne kadar korksan da korkmasan da başına gelmeden gerçek duygusal terörünü bilemezsin.. -Meo Okunma: 3.742Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Verdiğim sözler var, hala duruyor onları veren dudaklarda mühür! Binlerce söylenmeyen ağıt var gönlümde -biliyorum- aşkı başlatan da bitiren de sihir!– Meo Okunma: 3.085Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Ne karanlık tüm aydınlığımıza gömdüğümüz iki yüzlü iletişim tutkularımız, ne acı bir merhaba korkusunda sadece kendimizle selamlaşmalarımız! Biz iletişim çağının bencil yanılgılarıyız, tek duymak istediğimiz söylemek istediklerimiz.. Yalan değil bu, her birimiz kendimizi kandırdığımız bencilce yalanların başkentiyiz. Eziyoruz, üzüyoruz biz kadar kötü olmayan her çıkarsız merhabayı, bir başka ‘sen kimsin ki?’ sorusuyla. Korkuyoruz, dinleyebilmekten, anlayabilmekten….

Sonbaharın o bilinen pastel huzuru gibi olabilmek lazım, ölüme karşı olgun bir duruş sergilemek lazım, doğayı hissetmek, yapraklar kadar özgür olabilmek lazım düşerken bile.. Sonbaharı yaşamak lazım, aniden bastırmadan kara kışlar. Sonbaharı taşımak lazım, aniden düşmemek için toprağa, yeniden doğabilmek adına. – Meo Okunma: 1.930Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook…