Kış aniden gelir o kuru topraklara, yığınlara dökülmüş taşlara; bahar koşarak gelir uçsuz bucaksız ovalara, karman çorman dallara ve evlere umut gibi gizlenmiş saksılara; yaz ısınarak gelir güneşin peşinden, betonların asfalt kokulu kalabalığına, denizin kıyısında yeşeren sabah serinliğine ve sahillere doluşur ışınlar; oysa sonbahar, bilerek gelir, yavaş yavaş, huzurlu bir yaşlanma gibidir, renklerini giyinir parça…
Fiziksel varlığının yanında metafizik yürekleriyle donatılmış dostlarımız var bizim, yanımızdayken değil hayatımızdayken çok daha mutlu olduğumuz. Varlığını bildiğimizin yettiği dostlarımız var bizim, en yakın ailemiz, en içten dertleşmelerimiz ve en taze gülücüklerimizi varlıklarına emanet edebildiğimiz.. Biz o dostların ruhlarında esiyoruz yayılıyoruz karanlık dünyaya, aydınlık saçan çiçekler gibi. Fethediyor dostluklar kötülükleri güçlü bir komutan Mete gibi,…
Ölüm meleğinin kucağına doğuyoruz her birimiz, güzelce ölmek için çirkin hırslarımıza kurban harcıyoruz bize tanınan o kısa yaşamı.. Ölüm meleğinin kucağına dönüyoruz her birimiz, dünyaları da fethetsek yalnızca ölüme yeniliyoruz; işte tek kabullenemediğimiz. O yüzden korkusuzca yaşıyor gibi görünüp, tir tir titriyoruz ölümün onlarca yıl süren aheste gelişinin ani şoku karşısında. Zamanın hayırsızları olarak yaptığımız…
Yaşam zaman ve mekanın dalgalarından oluşan engin bir deniz, başlangıcımız belli, sonumuz henüz değil.. Bazen zamanın ortasında kaybolduğumuz dalgalar halinde geliyor hüzün, kendimizi ve kontrolümüzü kaybettiğimizin farkına varıyoruz Bunlar hüzün dalgaları! Kimsenin kaçamadığı, herkesin yakalandığı.– Meo
Bir kelebeğin kanadında gezindirdiğimiz düşlerimiz var, kısa süreli göçlerin yorgun ve aşık savaşçılarıyız biz. Ne uğruna yaşadığımız ve savaştığımız henüz belli değil, yalnızca dinlenmek istiyor yorgun gözlerimiz. Loş renklerin uyku bakışlı şehirlerinden geliyoruz, beton kelebekleri gibi taşınıyoruz doğaya; sırf gülebilmek için, biraz daha..– Meo
Dünyanın en güzel hissidir, mutluluğun en doğalı, aklına ekip yüzünce biçebileceğin. Ve ücretsizdir, karşılıksız, iç içe, birlikte.. O nedenle satılabilecek kadar endüstriyel hüzünler, pazarlanabilecek kadar parlak boyalı aşklar sürüyorlar yaşamınızın piyasasına-işte bu yüzden bir köy çocuğunun avcunda taşıdığı fidelerin yüzündeki gülücükle toprağa ekilişini asla anlamayacak kadar mutsuzsunuz. Mutluluk ekilip dikilebilir, satıladabilir! Sizin tercihiniz..– Meo
Yaşamın damarlarındaki her bir hissin atışlarında taşınan heyecanlar, kılıcallarına inen titremelerle kabaran tüylerinde kaybolan bu yaşam ve ruh sistemlerimiz; mutluluk iyi ve kötünün tamamının savaştığı o bedeninizdeki ritmin ta kendisidir. Yaşamda tutan, yaşamı alan..– Meo
Kayan bir yıldız gibi izliyoruz kendi yolumuza dokunan büyük yaşam göçlerimizi, kimsenin birbirinin altında veya üzerinde olmadığı bir evrende en özgür kuyruklu yıldızları düşüyor sanıyoruz biz yanımızdan geçerken bir yabancı misali. Parçalarımızı, hücrelerimizi taşıyan mektupları izleyip büyüleniyoruz atmosferde yaşam için kendini feda gök taşlarına, fallar bakıyoruz evrenin dengelerinden. Evrenden büyük kendi egomuz, kendi yalanlarımızda ve…
İnsan micazı değişmeyen bir renkler girdabıdır; kendi yalnızlığa kendini iterek aynı vahşi evrenlerimizi şekillendirir. Büyülü aşklarımızın, renkli yalnızlıklarımızın bu kadar canlı kalmasının sebebi bu döngüdür..– Meo
![Pic.Source: "[311] Shatter" by mcptato @deviantart.com](https://meoedebiyat.com/wp-content/uploads/2017/07/e8c4a664fa4cf4c8ae026ba2b433cf60-023-768x629.jpg)
Gerçekleri bir araya gelemeyenlerin düşleri de paramparça olur! Gerçeklerini düşleyemeyenlerin hayalleri ancak kuruntudur, gözyaşı ve pişmanlık ufukta derhal görünür..– Meo
