Yaşama hayalini kurduğun her yer, yaşadığın yerlerin bir başkasının hayallerini süslediği gerçeğini gizlemesin! Yaşamak istediğin yerde yaşayamıyorsan, yaşayabildiğin yerlere hayallerini eklemeyi denemelisin, yaşamın en güzel tarafı bu..– Meo
Dünya üzerinde en efsanevi gerçeği de inşa etseniz, birkaç unutkan insan nesli sonrasında sadece harabesiniz.– Meo
Biliyoruz hepiniz kar tanesi eşsizliğindesiniz; bu ise ne kadar çok büyük bir insan kutbu oluşturduğumuz gerçeğini değiştirmeyecek kadar genel bir durum. Soğuk, bembeyaz bir insan coğrafyasındasınız, yalnızca yeterince yakından bakanlar sizi görebilir, bakmak istediklerinde sadece..– Meo
Seninle atmosfer deniz, saçlarında okyanus dalgaları, yüzünde gün batımı yaşıyorum; sensiz ruhum sütliman, gözlerimde huzursuz dalgalar, sadece gelgitle duygularımı aşındırıyorum. Engin bu sensizlik denilen, geçmişe ne zaman yelken açsam, kayboluyorum.– Meo
Düşünceler yoğunlaştıkça içine düşeni öldüren bir bataklığa dönüştürür. Kurutulmadıkça büyümeye ve sahibini kendine çeken bir karmaşaya sahiplerdir düşüncüler, duygulara dönüşürse tehlikeli hale dönerler. – Meo
Hepimizin aklının ortasına kamp kurmuş ve ne zaman çekip gideceğinizi merak eden bir gezgin var, çok iyi biliyoruz. Hepimiz o gün batımına doğru gitmek istiyoruz yaşamlarımızdan, o kadar müebbet doğmuşuz yaşamlarımıza, o kadar tutukluyuz bize kenetleyen zoraki yaşam amaçlarımıza. Kimse bilmese de her sessiz akşam güneşine bizi de alıp götürmesi için yalvarıyoruz, hüzünle karışık.– Meo
Silinebilir harflerle silinemez kafesler çiziyoruz kendimize. Özgürlük çığlıklarımız var ancak kelimeler sessiz, yürüdüğümüz yollarımız var ancak rüyalarımız belirsiz. Biz çocuklarımıza hapsettiğimiz tüm özgürlüklerimizin mahkumlarıyız.– Meo
Tanrının cennet bahçesinde hepiniz güzelsiniz, hepiniz aynı! Fark edilmeniz için tek gereken yükselin ve kendinizi gösterin..– Meo
İnsan ruhu-diğer bir ifadeyle psikolojisi-çoğu zaman aklının ortasındaki duygusal, fikirsel boşluklarla yönetilir; ne zaman ki insan ruhu acıkmaya başlar, tüm şehvet dolu aç saldırılar o an başlar. Doyduğunu hissetmenin verdiği anlık yenilgilerin ardından, binlerce yıllık yalnızlığına inat insanoğlu hüzün kusar.. Bu bir kısır döngüdür, mutlu başlayan her duygusal ziyafet mide bulantısıyla son bulur.– Meo
Yabancılarız biz kendimize, başkalarına ve tüm dünyaya. Yabancıları düşlüyor, bambaşka yabancılara aşık oluyor, yine aynı yabancıları aramaya devam ediyoruz. Kendimize yabancılaşıp kendi varlığımızı reddediyor, yabancılığından yoruluyoruz bir zaman dost edindiğimiz hislerin. Her yenilikte yabancılık hissediyor, her alışkanlıkta bu yabancılığın nüksettiği kronik yalnızlıklarda yaşayıp, çaresiz ölüyoruz. İnatla..– Meo
