Uğruna yaşadığın bir pencere manzarası değildir yaşamın kendisi, uğruna ölünebilecek kadar huzur dolu bir manzara var dışarıda, gidip bulacaksın onu herhangi bir sohbaharda. O zaman ölümsüz olacaksın, seni anlatacak rüzgar binlerce yıl sonra usulca ve umutla.– Meo
Beklemek kolay öğrenilen, zor uygulanan, beklenene kavuşulduğunda hemen unutulandır.– Meo
Aynada kime baktığın değil kimi gördüğün önemli olan. Aynalar değil, aynılar seni bu kadar değersiz yapan. Değerli olanları bul, farklılık yaratacak tek şey farklı insanlar.– Meo
Zaman; senin için geçmeyen koca bir ömür bazen, bazen aklından hiç mi hiç çıkmayacak birkaç küçük an. Zaman, ne zaman tanımlamak için avuçlalarına alsan, altın bir kum ellerinden kayan. Gözlerindeki karışıklık mı, yüzündeki kırışıklık mı bilinmeyen tek yansıman.. Zaman seni, senin için yaşatıp aynı anda öldürdüğünü hiç çaktırmayan ya kocaman bir yalan ya devasa bir saat…
Yaşamın kaynağını ve yaşama geliş amacını aramak için doğayı görmezden gelince geriye kocaman bir bencillik kalır, sonuçta ulaşılan en üst rütbe ise deliliktir. Işığın kaynağı her zaman siz olabilirsiniz, ama ışığın sahibi doğadır. Ne kadar parlak olursa olsun sahibi onu bir gün geri alır, faydalı da olsa faydasız da..– Meo
Bazen gözünün önündeki her şey anlamsızdır, sen ise her şeyden anlam çıkarmak için can atan boş bir zihin. Bazen her şey sana yakındır, sen her şeyden kaçmak isteğin kadar uzak. Bazen yaşam ölümün ta kendisidir, sen yaşamak için durmadan nefes alan bilinçsizce..– Meo
Özlemek doğal, bunu gizlemek yapaydır. ‘Özledim’ diyemeyenlerin ‘neredeydin?’ sorularındaki kıskançlık zannettikleri tüm o titrek duygulardır özlem denilen! Yorumlar yanlış, duygular doğrudur.– Meo
Renklere aşık olup, karanlıktan korkulmaz. Karanlıkla yoğrulup, renklerden keyif alınmaz. Keyifsiz renklerle, rengarenk baharlar kurulmaz. Aşk, her rengin her tonudur, bu aykırı Tanrı’nın ressamlığından sual olunmaz..– Meo
Huzur dolu bir yalnızlık doğa denen. Karanlığın seçkin vahşiliğinde dolaşmak ölümle kucak kucağa yaşam denen, bizim görmemek için elimizden geldiğince yapay dünyalarımıza kaçarak hem yaşamı hem ölümü unuttuğumuz! – Meo
Hayattaki her yasaklı ısırık ardından bize kalan kutsal elmanın çöpü. Kemiriyoruz yüz binlerce yıldır, iştahla.– Meo
