MeoAfo – Özleme Cesareti

Özlemek doğal, bunu gizlemek yapaydır. ‘Özledim’ diyemeyenlerin ‘neredeydin?’ sorularındaki kıskançlık zannettikleri tüm o titrek duygulardır özlem denilen! Yorumlar yanlış, duygular doğrudur.
– Meo


Özlemek doğal, bunu gizlemek yapaydır. ‘Özledim’ diyemeyenlerin ‘neredeydin?’ sorularındaki kıskançlık zannettikleri tüm o titrek duygulardır özlem denilen! Yorumlar yanlış, duygular doğrudur.
– Meo

Ölüm bizim umrumuzda olmadı ki hiç, biz içimde yaşattığımız heyecanların gerçekten yok olup gideceğinden şüpheliyiz, merak ediyoruz olması gerektiği kadar güzel bir başka dünyada insansız olacak, insanlıktan çıkacak kadar rahat yaşayabilecek miyiz.. ‘Meo Okunma: 2.076Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Sonbahardan kalma bir güzelliksin sen; yüzünde yazdan kalma yaşamın yorgunluğu, kaşlarında kurumuş aşk dalları, her akşam bir soğuk kuzey rüzgarında dökülüyor geçmişin kırgınlıkları.. Yeniden doğmak için donmaya hazır bir doğa gibisin, sakin, huzurlu ve dingin!
– Meo

Yaşam kana susamış akil varlıkların av peşinde koştuğu, kanla doğanın kanla olduğu vahşi bir savaş alanıdır. Asla pes etmez yaşam ve ölüm aralarındaki dostluğu kırmada; yalnızca bizler pes ederiz. -Meo Okunma: 2.065Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Limanın kıyısında terk edilmiş, balıkçının oğluyum ben; gönlüme batmış binlerce diken, yüzüyorum yalnızlığımın içinde inceden. Esiyor rüzgar çocukluğun titreyen sesine inat, donuyorum bir umudun peşinde. Tuzlu saçlarımı ayırıyor minicik parmakları zamanın, git gide denize karışıyorum ben. Git gide yaşama dökülüyor pullarım, her gün yeniden avlanıyor, yeniden çoğalıyor hüznüm; nesli tükenmeye yüz tutmuş mutluluklar avlıyorum ben.. –…

Yollar bekliyor, gidişimizi. Yollar yürüyor, bekleyişimizi. Seni bana getirecektiler aslında, beni de sana.. Şimdi onlar bile yalnız ve ıssız. Yollarımız sandığımız yürüyüş sadece ruhumuzu hayattan kaçırıp gezintiye çıkardığımız. – Meo Okunma: 2.310Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Uyutulmuş zihinlerin zorla kaldırıldığı uykulardan koşarak uzaklaşmasıydı kahve saatleri. Kahve toplumunun en kutsal anları uyandığını varsaymak, uyanıklığı umursamak ve hep uykusuz kalmak.. Bir kahve arasında dağıttık tüm yarı uykulu düşleri, kahveydik ve filtreledik tüm bildiklerimizi karşımızdaki yabancıları kırmamak adına şekersiz bir koyu renge bürüdük düşlerimizi. Her seferinde, benzeri bir özenle, yudumladık geleceğimizden çaldığımız boş saatleri.–…