MeoAfo – Son Bir Ağaç
Son bir ağaç kalacak, son bir ağaçın gövdesinden kazılmış. Son bir ağaca tapacak doğayı kaybetmiş insanlar, o zaman anlayacaklar ağaçların yaşam aşkını, o zaman görülecek çöllerin öfkesi.– Meo Okunma: 2.110
2009 yılından bu yana yazmaya devam ettiğim, kısa-uzun özlü sözlerden oluşan blog bölümümüzdür. Aforizmalar, Deviantart kaynaklı görsellerle desteklenmektedir. İyi okumalar.

Son bir ağaç kalacak, son bir ağaçın gövdesinden kazılmış. Son bir ağaca tapacak doğayı kaybetmiş insanlar, o zaman anlayacaklar ağaçların yaşam aşkını, o zaman görülecek çöllerin öfkesi.– Meo Okunma: 2.110

Geçmişinde cehennem yatanın geleceğindeki aydınlık gibiydi yaşam; her zaman önümüze bakabildiğimizde aydınlandık sanıyorduk, geçmişimin ve hatalarımızın farkına varmadan! O yüzden, hatalıydık binlerce yıllık birikimle günlerle sınırlı yaşamlarımızda her defasında..– Meo Okunma: 2.026

Aşk ruhun damarlarını şekillendiren ruhsal sıvılarken, tutkulu ve takıntılı tüm aşklar kan kaybının akılda vücut bulmuş halidir. O yüzden önce mantık, sonra kalp, sonra vicdan, en sonunda da sabır takıntılı bir aşkla örülmüş bir sistemi terk eder! Er ya da geç.– Meo Okunma: 1.749

Küçücük bir ayrıntı olabilirsin kocaman bir ormanda, kocaman bir yaşam taşıdığın gerçeği değişmez.. -Meo Okunma: 1.844

Sizler yalnızca kendinize aşıkken ne anlamı var ki sizden hoşlanmanın; siz henüz kendinize dair ayrıntıları bile sevmezken! Sizler yalnızca kendinizle yaşarken ne anlamı var ki yaşamınıza girmenin; siz henüz kendinizi bile tüm hatalarıyla kabul etmezken! Cevap veriyorum, yok! Anlamı yok, anlamınız yok, yeriniz ve vaktiniz yok doğru mutluluğa.. – Meo Okunma: 1.745

Zülfü Livaneli – Karlı Kayın Ormanı – Efsane Konser [iframe width=”420″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/9gvWVtwWrvI” frameborder=”0″ allowfullscreen ] Katılaşmış sıfatlardaki anlamlarımızın derinleştiği anlarda çatlıyordu maskelerimiz, susuyorduk bur değişime, görmüyorduk belki. Yeni bir insana bakıyorduk aynada, camda, yansımalarda.. Kendimizi ararken bulamadıklarımızın öfkesiydi, aramazken karşımıza çıkan yabancı insanlar. Hiç tanımadığımız bir dosta selam vermenin ilk heyecanıydı un ufak varlığımız,…

Sohbahar yalnızlığı düşerken aklına, boşuna şemsiye açma; zaten ıslanmayacak karanlık ruhun hiçbir güneş ışığıyla, hiçbir güzel his nemlendirmeyecek çatlamış topraklarını, taştan yapılmış tüm bedenin zira! Boşuna uğraşma henüz yapraklarla çürütemiyorsan içindeki korkuları, yeniden doğabilmesi adına gülücüklerin bir başka gün doğumunda. Boşuna saklama kendini, yalnızca kendi gözyaşı yağmurlarında yıkanabilen kayalıklarda büyük aşkın ormanları.. Çok da dağ…

Gemişte yaşayan insanla gelecek kurulamaz, geçmişe özlem duyan toplumla geleceğe varılmaz, geçmişte kalan anılarla hayallere dalınmaz, geçmişten gelen öğretilerle geleceğe hazırlanılmaz, geçmişte yaşamışların yaşamlarıyla yarın yaşanmaz!– Meo Okunma: 2.577

Kitapla beslenir tüm akıllar, ruhlar, varlıklar ve insanlar. Siz siz olun abur cubur yiyenlerden olmayın, açlıkla kendini terbiyeye kalkıp terbiyesizliği savunmayın, her yiyebildiğinize şükrederken öte yandan bulduğun her şeye tatlı fikir diye atlmayın kilo alır aklınız, yavaşlar tepkileriniz, otomatikleşir hevesleriniz, kontrolden çıkar hisleriniz. Yazıldığı kadar okunduğunda da emek ve saygı görmeyen hiçbir yiyecek faydalı değildir,…

Avcunu aç bir dua üzerine, gökyüzünü yakala! Bak bakalım gözyüzünden kimler düşüyor parça parça? Bak bakalım yetiyor mu bir gökyüzü, kendini bile bilemeyen çok bilmiş insanlara? Aynı karanlığın altında bir gram aydınlık adına, kimler kimlerin gırtlağında? Bir gece çık ve bak, sayabilecek misin yapmış olduğumuz hataları, dünya üzerinde yükselen çığlıkları ve acıyı? Bak ve gökyüzün…