MeoAfo – Yaşam Köprüsü

Yaşam renksiz bir köprü, biz üzerinden saniyelik savrulan yıldız tozlarıyız. Gelişimiz ve geçişimiz arasında koskoca sandığımız anlamsız bir ömür..
– Meo


Yaşam renksiz bir köprü, biz üzerinden saniyelik savrulan yıldız tozlarıyız. Gelişimiz ve geçişimiz arasında koskoca sandığımız anlamsız bir ömür..
– Meo

Avcunu aç bir dua üzerine, gökyüzünü yakala! Bak bakalım gözyüzünden kimler düşüyor parça parça? Bak bakalım yetiyor mu bir gökyüzü, kendini bile bilemeyen çok bilmiş insanlara? Aynı karanlığın altında bir gram aydınlık adına, kimler kimlerin gırtlağında? Bir gece çık ve bak, sayabilecek misin yapmış olduğumuz hataları, dünya üzerinde yükselen çığlıkları ve acıyı? Bak ve gökyüzün…

Tarkan – O’na Sor [iframe width=”420″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/3STIOyBx52w” frameborder=”0″ allowfullscreen ] Ölümcül bir melodidir, geçmişte sabit bir zamana çakılı kalmış tüm şarkılarda çalar durur. Zamansız bir kulağa çalınmadır, kanlar süzülür düşüncelerinden.. Bazen bir şarkı başlar, tüm eylemler sona ermek üzere; bazen bir şarkı çalar, tüm sahiplikler kimsesizliğe gebe; bazen bir nakarat, her şeyi tekrar özetleyebilecek…

Aklında çok sayıda sorusu olanlardan hiç korkmadım ben, tüm sorulara verebileceği tek bir cevabı olanlardan korktuğum kadar..– Meo Okunma: 2.707Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Yaşam kısa ve gölgeli bir orman yolu, çıkışında iki yol; biri mutluluk, biri umut. Biri engin deniz derya, biri sapsarı hüzünlerini biriktirdiğin bitmez bir çöl.. Yürü ölüme, yürü ölümüne!– Meo Okunma: 3.555Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Sonbahar Aforizmaları: Sararan Yaprakların ve İçsel Dönüşümlerin Fısıltısı
Mevsimler yalnızca yeryüzünü değil, içsel dünyamızı da dönüştürür. Sonbahar, doğanın usulca kendi kabuğuna çekildiği, her dökülen yaprakla bize vedalaşmanın zarifliğini ve yeniden başlamanın ağırlığını fısıldadığı o eşsiz geçiş dönemidir. MeoEdebiyat sayfalarında bugüne dek kaleme aldığım yüzlerce düşünce kırıntısı arasında, hüznün ve dinginliğin rengi olan sonbahara dair hissettiklerimi bu derlemede bir araya getirmek istedim. İşte güz rüzgarlarının zihnimde bıraktığı o kelimeler…

Her günün hüznü ve yorgunluğunu alır ve gider akşam güneşi.. Sen geri getirmeyeceğini zannettikçe, inadına doğmak üzere. Aydınlığa alışık gözlere, her gece karanlık ve yalnızlık mirastır. -Meo Okunma: 2.484Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram