Bulutsuz, karanlık ve soğuk her gecede gökyüzünde seranat yapmaktadır yıldızlar gözlerin için, eğer sen onları dinleyebilecek kadar ışıksız bir yerdeysen! Yıldızları görmek işin ışıksız, içindeki semayı görmek için yalnız olman gerekir. İçini yalnızlıkla ve gökyüzünü karanlıkla aydınlatabilirsin bazen..
‘Meo
Tembel Aşklar Durağı – İlk Şiir[/caption]Tembel Aşklar Durağı
Beklerken durgun bir ruhun halini,
Ruhunu kemiren bir yolculuktu aşk, yıllardan biraz umut.
Daha yeni doğmuş umutların ilk çığlığını beklerdin,
Yüreğinde evini terk eden gencecik hayallerle… [Şiirin devamı bağlantıdadır, iyi okumalar.]
Mutsuzken yanında olmayanı mutsuzken mutlu etmeye kalkışmak, yapayalnız ve yorgun bir mutsuzlukla sonuçlanır. Yalnızken mutsuz olduğunu varsaymak, her birlikteliği mutlukluk sanacak kadar mutsuz kalmakla sonuçlanır. Yaşam mutluluk ve mutsuzluğun çaresinin arandığı bir oyun değil bunların yaşandığı bir gerçekliktir.– Meo Okunma: 2.689Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest…
Önümüzde ve ardımızda bulunan zaman her zaman uzaklaştıka buğulu görünür; sisli bir dağ gölü manzarası gibi yalnızca genel hatlarını bildiğimiz bir güzellik halinde düşlenir ve tahmin yaşanılanlar!– Meo Okunma: 3.065Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
Tembel Aşklar Durağı – [/caption]Aniden,
Bir başkası gibi hissedeceksin.
Ne bildiğin senin,
Ne sen o eskiden bildiğin. [Şiirin devamı bağlantıdadır, iyi okumalar.]
Kadrini bilemediklerinizin kederinde yalnızlaşıp olayı kadere vuracak kadar karanlık kalmayın. Her şey kısmet değil keza, sizin yazdığınız yalnızlık birazı da..– Meo Okunma: 2.741Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
26 yaşında, yaşamının hem sonunda hem başında, devri aleminin ortaçağında toz-çamur sokaklarda koşuşturan çocukluğuna acıyan ilk romancılar gibi alelacele yazıyormuş kaderini. Sil baştan.. Ne büyümeye hazır çocukluk ne ölmeye hazır büyüklük hissedilmiş; kayıp bir çağın isimsiz acemiliğinde vahşi savaşlarla barış arıyormuş. Henüz çok erken iken çok geç oldu zannetmenin yaşındaymış! – Meo Okunma: 7.742Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share…
