Sisler denizinin üzerinde düşünceli bir gezgin gibiyim, zirvesindeyim belirsizliğin, geceleğin ve karanlığın! Doğru zamanda, doğru hedefte yanlış manzaranın kontrolüne sahip gibiyim, düşünebiliyor, başarabiliyor ancak ilerleyemiyorum.. Sislere de karışamıyorum, en büyük hüznüm, en büyük karanlığım bu sisler üstü duruşum!
– Meo
Yalnız kalacaksan da zirvede kal. Bırakacaksan da zirvede, yapayalnız öleceksen de en mutlu şekilde ve kendinden emin çek derin bir nefes. Zaten başarılara ait en yüksek dağlar, yalnız başına, çaresiz, kırılgan ama gururlu insanların üst üste birikmesinden oluşur.‘Meo Okunma: 2.085Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share…
Kitaplar yalnızdır, yalnız başlarda yazılırlar bir başına, yalnız okurların yalnız kalan akıllarına akar kelimeler her doğrusu, yalanı, hayali ve gerçeğiyle. Kelimeler yalnız kalır her dokunaklı sıfatı, öznesi ve nesnesiyle. Cümleler yalnız kalıverir bir altını çizme eyleminde dokunur insanın içine. Yalnız kitaplar hep yalnız kalır, bir aklın derinlerinde. Yalnız doğar birinden yalnız ölür birinde-kitaplar da insanlar…
Birkaç ani kalp çarpması hatırın kalmış, kullanırız onu da ömür uzun, yol kısa.. Ama hala benim adımlarım, benim yolum! bir el tutar, yordamıyla yolumu yine bulurum. Kaybolamam belkilerde..‘Meo Okunma: 2.179Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
‘Gitme’ diye haykıramadığınız her sevda için, ‘gitme’ diye ömür boyu fısıldayan bir kronik ruhsuzluk işlenir aklınıza.– Meo Okunma: 2.397Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
Zülfü Livaneli – Karlı Kayın Ormanı – Efsane Konser [iframe width=”420″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/9gvWVtwWrvI” frameborder=”0″ allowfullscreen ] Katılaşmış sıfatlardaki anlamlarımızın derinleştiği anlarda çatlıyordu maskelerimiz, susuyorduk bur değişime, görmüyorduk belki. Yeni bir insana bakıyorduk aynada, camda, yansımalarda.. Kendimizi ararken bulamadıklarımızın öfkesiydi, aramazken karşımıza çıkan yabancı insanlar. Hiç tanımadığımız bir dosta selam vermenin ilk heyecanıydı un ufak varlığımız,…
İnsan micazı değişmeyen bir renkler girdabıdır; kendi yalnızlığa kendini iterek aynı vahşi evrenlerimizi şekillendirir. Büyülü aşklarımızın, renkli yalnızlıklarımızın bu kadar canlı kalmasının sebebi bu döngüdür..– Meo Okunma: 3.225Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
