MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Bir ağaç düşün, köklerini salıyor dağın taşın inadına, dünyanın zirvelerinde. Bir ağaç, yalnızlıkların birikip ormanlara dönemediği kırsallarda kendine mağrur bir varlık yaratıyor, diğer varlıkları gölgesinde büyütmek niyetine.. [Kısa bir deneme yazımız makalemizde, başlığa tıklayıp açabilirsiniz. Keyifli okumalar.]
Limanın kıyısında terk edilmiş, balıkçının oğluyum ben; gönlüme batmış binlerce diken, yüzüyorum yalnızlığımın içinde inceden. Esiyor rüzgar çocukluğun titreyen sesine inat, donuyorum bir umudun peşinde. Tuzlu saçlarımı ayırıyor minicik parmakları zamanın, git gide denize karışıyorum ben. Git gide yaşama dökülüyor pullarım, her gün yeniden avlanıyor, yeniden çoğalıyor hüznüm; nesli tükenmeye yüz tutmuş mutluluklar avlıyorum ben.. –…
Öncelikle ve incelikle yaşamınıza ilmek ilmek ördüğünüz öncelikleriniz var; tüm kalanları umursamadığınız bir körlükte.. Sezgilerinizde ve sevdiklerinizle yaşamınızda koşturduğunuz bir parkur var; tüm yanlarınızı unuttuğunuz bir cehalette.. Sıraya koyduğunuz bencillikleriniz var birer birer önünüze döktüğünüz. İşte bu sizin özet varlığınız ve izdüşümünüz. (Kısa bir deneme yazısı bağlantıda. Keyifli okumalar.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Küsmemeliyiz,
Vazgeçmeden savaşmaya devam,
Kendimize ait,
Kendimizden parçalanmış ordularla. [Şiirin devamı bağlantıda. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Tatlı rüyalar, eğer bu acı dünyanın dert yüküne sırtını dönüp yatabiliyorsan.. Tatlı rüyalar, eğer hayallerine biraz olsun gündüz sıcağında sahip çıkabiliyorsan.. Yaşamın gerçek yüzünden korkmadan sahte bir mutlulukta kendine yetebilirsan en tatlısına sahipsin uykunun, rahat uykular. (Kısa bir deneme yazısı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.)
Yaşam binlerce yolu olan tek bir macera; her yolun sonunda durup düşünebildiğimiz, oturup soluklanabildiğimiz. Her bir başlangıç bir adım bir sonraki koşuşturmaya. Yeterince dinlendikten sonra, her yalnızlık zor geliyor insana, atıyoruz kendimizi insanların ortasına.. – Meo
Hepimiz aynı yere doğru, aynı ışığa doğru yürüdüğümüzü tahmin ediyoruz. Hiçbirimiz ışığa ulaşınca ne olacağını bilmiyoruz.. Işıklı umutlarla kör olmuş birer gezginiz, yalnızca kendi içimizde gezdiğimizi asla fark edemiyoruz!– Meo
MeoEdebiyat – Kısa Öykü Blog[/caption]Kısacık bir yoldu yaşam, uzattıkça yaşlandığımız. Acele edişlerimizin arasında hızla hatalara boğulduğumuz, ölümü kolayca bulduğumuz bahanelerimiz vardı. Bazen de incecik çizgiler.. [Yaşam ve ölüm arasındaki ince çizgiyi konu olan kısa öykümüz bağlantıdadır. İyi okumalar.]
Haksızlığa uğramak istemiyorsanız, hakkınıza saygı duyulacak kadar başarılı olmayı unutmayın. İnsanlar ikili ilişkilerinde korkmadığı ve saygı duymadığı sürece saldırgan, bencildir ve kolaya gelince hiç de adil değildir. – Meo
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Bazen kalabalıkların kıyısında bu yararak yürüdüğümüz yaşamın bir kısmına bulaşarak yürüyoruz yaşamda.. Bazen tüm hengamenin tam ortasında hiçbir dikenine dokunmadan, narin bir naiflikte zamanla inhitar ediyoruz en pasif haliyle. Hedefimizin nihai bir sabitlik olması hayaline bayılıyoruz. Kalabalık teorilerine bayılacak kadar sosyal, kendiliğin bencilliğinde boğulacak kadar anormal derecede bencil olmaya devam ediyoruz. [Konuyla ilgili kısa bir deneme bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
