Karanlık bir ağaç gölgesiydi yaşam, evren bizi sorguluyordu anlamların dalları arasında. Biz evrenin yapraklarıydık dökülüyorduk kendi son baharımızda, henüz çözemeden geliyordu karaağaçların hüznü mezarlarımızın başına.– Meo
Biliyorum, dokunsalar paramparça olacak bir karahindiba gibisin. Narin, korumasız hissediyorsun kendini bazen. Bilmediğin şey şu: sana dokundukları an paramparça olmanın tek sebebi yayılmak, yeni ovalarda yemyeşil doğmaktır. Yeniden hisler bulmak, kendini bulmaktır. O nedenledir ki parçalanmak aslında iyidir, yeniden doğmak adına..– Meo
Yaratıcı yazarlık, dünya üzerindeki tüm bilgisizliğin insanlara inanç olarak dönmesinde işlev gören fikirler, yazılar, düşüncelerin bir masa ve bir kağıt üzerinde yaşama tutunmasıdır. Tanrıyı oynamaya bayılacak kadar kör olan insanoğlu çeşitli şekillerle kendini ifade edebildiği günden beri, kendi aklındaki yaratıcı gücü evrene atfetmekten hiç çekinmemiş ve modern yaşama kadar süregelen bir masal dünyasında cehennemi yaşarken…
Toplum, yalnız kalabilmek adına özgürlük çığlığı atmak üzere bir araya gelmiş ve artık birbirlerinden ayrılamayan doyumsuz insanlar bütünüdür.– Meo
Ya yalnızlıktansa tüm sevişmelerimiz, yapayalnız bir umutla. Ya sevmiyorsak hiç kimseyi, yeterince yalnız kalmayı göze aldıkça. Ölüm olmasa ya da, hesap sorulmasa, olur muyduk acaba bu kadar insanca.. Tüm bu ucu açık yalanların ortasında kaldık bir başımıza, delilikten sosyalleşiyor cümlelerimiz, çoğalıyor hayallerimiz, fethediliyoruz günden güne, hep iyiye hep güzele. Yaş döküyoruz hüzün tarlarında, kan yerine.–…
Gündüzün bir güneşine tapanlara inat, gecenin sonsuz güneşli cennetiydi kuzey soğuğunda yıldız dolu bir alacakaranlık. Gecenin alnına atılmış bir öpücüktü auroralar güneşin unutulmak istemeyişinin gözyaşları gibi..– Meo
Yalnızlık, dünyaya hükmedecek kadar güce bile sahip olsan, kendini yönetemeyecek kadar ruhsuzlaşmaktır; tüm dünyayı sevecek kadar enerjin varken, kendinden nefret edecek kadar güçsüz kalmaktır. – Meo
Geçmişe dair tüm bildiklerimiz ağaçlık bir sonbahar doğasının içerisinde geriye dönüp baktığımız sis dolu bir çizgi! Ne kadar yaşlanırsak o kadar sis kaplıyor düşüncelerimizi..– Meo
Sözlerimiz enstrümental bir beste, çalıyoruz durmadan hangi kulaklar aşkla kabarıverse.. Susuşlarımız sevdaya es, gülümsemeler vurgulu çalışan müzik aletleri gibi. Mutluluğun senfonisinin en canlı örneği için hep birkaç güzel yürek yetiyor bizlere. Her umut dolu yakarış bu cızırtılı tavrı insanlığın bitsin diye.– Meo
Tanrının eli bizim tek temas etmek istediğimiz, çizdiği evren tablosunun bir köşesinde küçücük bir leke halindeyken. Amacımız yaratılmak değil bizim, yaratıcının yanında olacak kadar güçlü birer yaratıcı olmaya çalışmak!– Meo
