T.A.D 4 – Ellerinde Eriyen Kar Taneleri

Soğukken yaşar kimisi,
Kristalleşirken;
Sıcakken ölür kimisi,
Toprağa karışırken.
Sen bekleyedur korkundan ölümden,
Kart taneleri bile özgürdür,
Hem de düşerken.

Titremekle geçen ömürde,
Son bir sevda sıcağı usul iklimle,
Damla kadar basit olmak yerine,
Kar tanesi olmayı seçebilmelisin ruhundaki her kış mevsiminde.
Oysa kırılganlıksa, kırık onların da düşleri,
Sebebiyse,
Aniden düşünce kendi avuçlarının içine,
Çığ olabilecekken,
Bak ağlıyor şimdilerde,
Ellerinde eriyen kar taneleri,
Her ezip geçtiğin aşk gibi.

^©Meo ‘2012