MeoÖykü – Aşk Kaç Saniye Sürer?

   Düşüncelerin yoğunlaşıp, ısınıp, yanardağlarından kül savurduğu zamanları olur insanların; yarattıkları ego dünyasının büyük çatlaklarından daha çok ve şiddetli sızdığı. Aşka uyur, aşkla uyanır, gebe kalırız biz insanlar genellike. Hissetmediğimiz bir şekilde bizi oraya sürükler yaşadıklarımız-daha doğru ifadeyle yaşayamadıklarımız.

   Müzikler, resimler, sanat eserleri, filmler, diziler ve saçma sapan tüm sosyal gereksiz bilgiler havuzundan besleniyorduk bu devirlerde. 21. yüzyılın kehanetiydi bu-her şeye erişebilecek kadar özgürleşip bazı değişmezlere köle kalacak kadar tutuklu olmak. Atilla böyle düşünüyordu, dibine kadar batmış olmasına rağmen modern sosyal yalnızlığın. Aynen böyle düşünüyordu, yine de vazgeçmiyordu inatçı yalnızlığından, sahip olduğu-sahiplendiği-en güzel hikayeydi yalnızlık belki de. Büyük şehre baktıça küçülüyor, küçük bir çocukken kaybolduğu sokakların büyüklüğünden büyüdükçe dünyaya açılıp kendini küçülten bu özgüven yitiminin içerisinde.. Bir Tori Amos şarkısıydı yaşamı, bazen duygularında kaybolduğu babaya yazılmış bir şarkı, bazen dünyanın en ünlü savaşçısının efsanevi savaşları, biraz da Kuzeyli öyküleri aşk niyetine.

   Yaşam aşktan ibaret değildi hiçbir zaman Atilla için, aşksızlığın her zaman yaşamının bir parçası olarak giderek büyüdüğü gerçeğini ezip geçememek olmasa her şey yolundaydı hatta. Merak ettiği minik bir ayrıntı vardı bugünlerde: “Aşık olmak kaç saniye sürer?” Biliyordu aşık olmayı, hissetmeyi. Belirli bir süre insanların elele verip yıkmadığı ikilikleri her zaman olmuştu. Sayısız defa belki de, karşılıklı, karşılıksız, inatçı, gereksiz, beyhude bir sürü hem de. Konu bunların sınıflandırılması değildi. Aşkın kaç saniye sürdüğüydü. O kalbe kan yetiremeyen hissin, yürek diye anlatılan masalın gerçek olduğuna insanları inandıracak kurgunun kaç saniye sürdüğünü merak ediyordu en büyük kalp krizlerinde.