Aforizmalardan sıkıldığım dönemlerde roman yazımı önceki sancılardan bir kısmı olarak yazdığım denemelerden oluşan alt blogumuz. Makaleler DeviantArt görselleri ve ilgili videolar ile desteklenmektedir. İyi okumalar.
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Yaşamlarımız kendimizin oluşturduğu insan duvarları, bilgi dağları, inanç kuyuları ile çevrili küçük hapishanelerdir. Kendi sınırlarımız var, kendimize varlıklarını inandırıp birçok eylemden hatta yaşamın ta kendisinden kaçındığımız. [Konuyla ilgili deneme bağlantıladır, iyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Geçmişe dair silik bir gölge gibi eski varlığımız, kesin olan bir geleceğe rağmen daha adımlarımızdan korkuyoruz. Adım attıkça yoruluyoruz, varmaktan değil gelmiş olmaktan tüm şikayetimiz. İlerlemeye hayran, geride kalmaya mahkum olan kader elçileriyiz. [Konuyla ilgili deneme bağlantıdadır. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]En büyük kütüphane nedir? Neresidir? Nerede bulabiliriz yaşamın en güzel ayrıntılarını..? Tüm bu soru(n)ların cevabı gayet basittir; en büüyk kütüphane meraktır! [Konuyla ilgili bir deneme bağlantıdadır. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Sizler ve bizlerin kavga ettiği, ikimizin de suçlu olduğu kötü durumlarda Onların hep suçun kaynağı olduğu özgür bir bölünme sosyolojisiydi bizim memleketimiz. [Türk İnsanının En Büyük Sorunu isimli bir Ekşi Sözlük başlığından esinlenerek yazdığım deneme bağlantıdadır. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Aldanmak, en başarılı olduğumuz içtenlik. Aldatmak, en çıkarcı olduğumuz ikiyüzdenlik(?). Aldatılışlarımız bizi bir sonraki tuzaklara götüren, daha güçlü-akıllı olduğumuzu sanarken daha çok acı veren. Aldanıyoruz, sorun aslında aldatanda olmadan asla. [Aldatmak temalı deneme bağlantıdadır, Devamını Oku bağlantısına veya başlığa tıklamanız yeterlidir. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Hepimiz oradayız aslında, Atilla İlhan’ın cenneti terk edip çıktığı yolda son geçtiği o Sisler Bulvarında. Hepimiz o şehirdeyiz aslında, İlhan’ın ilhamı olan şehirlerden birinde yaşadık, ‘hep köşe başında öpüşebilirdik,’ hiç gerçek olmayacak kadar sevmiş, bir şairin en narin gözlüğü kadar kırılmıştık bir kere.. [Atilla İlhan ilhamıyla yazdığım kısa bir deneme ve kendi sesinde eser aşağıdadır. İyi okumalar efendim.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Edebiyat yalnızlıktan doğduğunda çok daha kalabalık hale geliyor duygularla, duyulmayan ve özlem duyulanlarla. Yalnızlık bir edebiyat haline gelerek değerleniyor ama zorlaşıyor yaşama tekrar ayak uydurabilmek. [Konuyla ilgili deneme bağlantılar, iyi okumalar]
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Senin o gözlerin, karanlık ruhumda bir yıldırım hızıyla görünüşünde kendimden sakındığımız birer tanrı siması gibi.. Senin o gözlerin, yüzme bilmeyen gönlümün koyu mavisine kendini korkuttuğu bir bilinçaltı tarlasında rüzgarla dalganan ekinler kadar kutsal! (İlgili kısa bir deneme aşağıdadır, iyi okumalar.)
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Yaşam dediğimiz ve içine kattığımız tüm olgular bir kuş uçuşu mesafede bizim için. Tam anlamıyla göçüyoruz yaşamdan bittiğinde, o nedenle bir kuş kadar uçağanız.. (Konuyla ilgili deneme bağlantıdadır, iyi okumalar. Yorum, beğeni ve paylaşımlarınız çok değerlidir. Lütfen bizimle paylaşın.)
MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]Karanlıktan korkmuyoruz biz, karanlığın arkadasında açıklayamayacağımız boş inanışlarımızdan, kendi huzursuzluğumuzdan korkuyoruz. O yüzden karanlığın ardındakiler yönetiyor sanıyoruz bizi, oysa karanlığın ardını da biz bizler çiziyoruz. Zihnimizle.. [Konuyla ilgili bir deneme linktedir, iyi okumalar.]
