Pic.Source: "Your Light" Agnes Cecile @deviantart.com

MeoDeneme – Çekimlerimizin Açıları

[heading style=”4″]Çekimlerimizin Açıları[/heading]

  Hepimiz kendi benzersiz gezegenlerimizde egomuzun hızında dönerken, illa ki belirli güçteki ruhların çekimlerine kapılıyoruz. Bazen ani ve öngörülmez bir darbeyle tüm kaderimizin paramparça oluyor, bazen de tüm çekim gücümüzle önümüze gelen her insan parçasını atmosferimizde yakabiliyoruz.

  Hepimizin aşk yörüngeleri bambaşka. Hepimiz merkeze aldığımız bir gücün yaşamımıza verdiği o garip git gelli şekilleri çiziyoruz kaderin karanlığında. Hızla takip ettiğimiz bu mizaç tüm ilişkiler coğrafyamızı tanımlıyor. Mutluluk ve mutsuzluk mevsimlerimizi belirliyor çekimlerimize olan mesafelerimiz. Ya çok uzakta bir ışık kaynağı insanı özleyerek, bekleyerek, umud ederek soğuktan donuyoruz ya da kendimize tehlikeli bir şekilde yaklaşan tutkularda yanıyor tüm gençliğimiz.

  Yaşamlar kuruyoruz kendimize. Binlerce umut, binlerce hüzün ve binlerce kırgınlık kol geziyor doğalarımızda. Mutluluktan da yağıyor gözyaşlarımız, yalnızlıktan da. Bir anda yeşeriyor tüm varlığımız aşkla, bir anda sararıyoruz zaman zaman ayrılıklarla. Hepimizin çekim gücü, çekildiği güçleri, çekim merkezleri ve tüm bunların dinamikleri farklılaşmakta. Kurduğumuz bu dünyaların bizi savurduğu günler geçiriyoruz. Kurduğumuz tüm yaşamlarımızı, kurduğumuz tüm kurgularımız çekim güçlerimizin değişkenliği ile günbegün değişiyor, şekilleniyor ve sonunda kendi yaşlı dünyamızda huzurla yok oluyoruz.

Meo – 2017
MeoEdebiyat Denemeler Blog
‘Mehmet Şentürk

Benzer Yazılar

  • MeoDeneme – Vahşiliklere Doğru

    [caption id="attachment_2435" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]

    Ne kadar gelişmiş, modern bir yalnızlıktı bu yeni peydahlanmış yaşam; aşkla vahşiliklere kaçmayı istiyordu insan. Ne kadar da resmi bir merhaba gelişi sevdanın, bir n’aber içtenliğini arıyordu çocuklar. Vahşi doğaya ait olduğumuzu anımsatıyordu her gün çocukluğumuz, büyüdükçe özleyişimiz hep bundan.. [Deneme yazısının devamı bağlantıdadır, iyi okumalar.]

  • MeoDeneme – Damarlarımda

    [caption id="attachment_2782" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]

    Damarlarımda bahar gibisin, çiçek açıyor parmak uçlarım. Göz bebeklerimde yarattığım rengarenk evrenin merkezindeki kara delik gibisin, savruluyorum senin varlık katmanlarına-farklı ve yeni bir bilinmeye. Aramızda mesafeler oldu, olacak elbette-sen mesafelerin kesişim noktası gibisin, buluyorum seni her zaman ruhumun kılcal derinliğinde. (Kısa bir deneme yazımız makalemizde, keyifli okumalar.)

  • MeoDeneme – Çok Kolay Da Değil

    “Çok Kolay Da Değil”, vatan uğruna hayatını kaybeden askerlerin ve geride kalan ailelerinin, özellikle de şehit annelerinin yaşadığı tarifsiz acıyı anlatan, ağıt niteliğinde derin ve sarsıcı bir denemedir. Metin, toplumun bu büyük acılara olan duyarsızlığını ve medyanın ölümleri yüzeysel bir reyting malzemesine dönüştürmesini (“arabeske, tick’e, reytinge”) sert bir dille eleştirir. Şehadet haberi, “kanlı bere” metaforu ve bir annenin feryadı üzerinden, geride kalanların (“biz yarımlar”) omuzlarındaki o ağır, soğuk ve öfkeli yük tasvir edilir. Sonunda ise yazar, kaybedilen her cana rağmen doğanın inatçı direnişini ve o vuruldukları dağlarda hala yeşeren umudu, vatan sevgisinin ve fedakarlığın hüzünlü bir hatırası olarak selamlar.

  • MeoDeneme – Elektronik Melekler

    [caption id="attachment_2834" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]

    Yaşamımızın günden güne elektronikleştiği, günlük alışkanlıklarımızın elektro-sosyal güzellemelere doğru evrimleştiği bu devasa yalnızlık evreninde kapana kısılmış haldeyiz. Peki bu elektronik meleklerimiz her zaman bu denli iyi mi? Her zaman bu denli kötü mü? (Kısa bir deneme yazısı bağlantıda, keyifli okumalar.)

  • MeoDeneme – Hayallerin İntiharı

    [caption id="attachment_1467" align="alignnone" width=""]MeoEdebiyat – Denemeler Blogu[/caption]

    Önce hayaller ölür, en canlı gerçeklerin silahından çıkan sözlerle. Sonra derin bir sessizlik çöker aşkın savaş alanına, en son insanlar ölür, en son! İnsanlar yaşamayı öğrendiği kadar sevmediği öğrenmediği için çıkar tüm savaşlar, yaşlı ve korkak yüreklerin öfkesinde genç ve cesur sözler ölür. Hayaller gururludur, insan umutludur ama hayaller beklemez kimseyi asar kendini bir dilek ağacına, inadına.. [Konuyla ilgili denemem aşağıdadır, iyi okumalar.] 

  • MeoDeneme – Hey OnBeşli!

    [caption id="attachment_2938" align="alignnone" width=""]Pic.Source: MeoEdebiyat – Müzik Blog[/caption]

    Hicri tavkime göre 1315 yılında doğlan (1897-1898) ve ülkesi, vatanı ve geleceği için koşar adım savaşa gidenlerin türküsüdür Hey Onbeşli. Bakmayın siz sonradan yorumlaya yorumlaya oyunhavasına çevirdiklerine, ağıttır, dökülen kandır, gidip de dönmeyen Mehmet, dönüp de yüzü gülmeyen Ahmet’tir bu şarkı. Kadınların cehpelere gözyaşlarıyla dokuduğu yün çorapları ayaklarına geçirip koşar adım ölüme koşan milletin hikayesidir bu ağıt. Diğer yorumlarını da makalemizde dinleyebilirsiniz.

Bir yanıt yazın