MeoDeneme – Bu Topraklarda Ölü Doğmak

  Medeniyetin asırlar önce öldüğü bu karanlık topraklarda ölü doğuyoruz hepimiz. Yaşadığımızı anlamakla değil ispatlamakla geçiyor ömrümüz. En sonunda vazgeçiyoruz ve yarım kalmış bir hayatın hüznüyle nefeslerimiz sona eriyor. Her seferinde anlamsız bir şekilde.. Bu topraklara ölü doğuyoruz, hepimize yaşamı renklendirme şansı veriliyor oysa ki. Bazılarımız devrim yapıyor bazılarımız ancak tekrar ediyoruz.

  Bir bebek kadar umursamaz bir mutlulukla geliyoruz dünyaya. Bir bebek kadar umursamaz bir mutluluk saçıyoruz şansız coğrafyanın savaş yorgunu tuğlalarının altından son bir umutla. Ne mi oluyor sonra? Biberon dolusu öfke, inanç, lanet ve vahşet içiyoruz yıllarca. Doymak bilmeyen bir karmaşanın içinde ilk bulduğumuz hazır anlamın sırtına binip sırat köprüleri geçmeye çalışıyoruz vahşet ile medeniyet arasında. O yüzden çoğumuz zayıf insanlığımızın yükü altında ezilip ölebiliyoruz bu anlamsız savaşlarda! İlk yaşam savaşı dediğimiz büyümeyi bile beceremiyoruz zaman zaman, birbirimizi katlediyoruz milliyetçi oyunlarda. Bu topraklarda özgürlük çocukça, kim kimi boğabiliyorsa o kadar güzel oluyor özgür mücadelelerimiz zira. Bu topraklarda binlerce yıllık medeniyetlerin, insan öykülerinin, ölmüş tanrıların ve yıkılmış tapınakların laneti kalmış yalnızca. 

  Tüm güzellikler yaşamı taşıyor ölü topraklara, bazen bahar mevsimlerinde bazen kar-kış sonrasında. Ancak, kendi ölümlerimizin inadına öldürüyoruz doğalarımızı dar bir algıda. Bu hüzün dolu çaresizliğin ortasında sevgi, aşk, mutluluk gibi her kader hediyesini sımsıkı tutuyoruz boş bir heyecanla. Fazlaca benimsiyoruz yaşamları, yaşantıları, insanları. Boğuyoruz onları da.. Umarsızca! Bitmeyen bir kısır döngünün travmasında bu büyük girdabı sahipleniyoruz biz, her anlamda.

Meo – 2016
MeoEdebiyat Denemeler Blog
‘Mehmet Şentürk