MeoAfo – Taş ve Kum

Çarptığın, aştığın, aştıkça yeniden önüne serilen duvarlar seni ya katılaştırır ya da kırar. Ya taş gibisindir, ya da kum!
‘Meo


Çarptığın, aştığın, aştıkça yeniden önüne serilen duvarlar seni ya katılaştırır ya da kırar. Ya taş gibisindir, ya da kum!
‘Meo

Bekliyoruz denizleri, martılar gibi.. Bekliyoruz gelecek dalga dalga nesilleri, ruhumuzu beslemek niyetli.. Beklediğimiz gemileri kendimiz batırdık unutuyoruz, martıları da zehirleyen ruhlarımızdı; göremedik.– Meo Okunma: 2.623Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Yürüdüğümüz yollarda izlerimiz hayaller, yere düşmüş yüzlerimizden süzülüyor mazgallara utangaçlığımız, kolumuzu kanadımızı kırıyor yalnız geçen zaman.. Gölgelerde yaşıyor düşlerimiz, kaderimiz ve hikayelerimiz! Görülmüyor, anlatılmıyor, anlaşılmıyor yalnızca hissediliyor hüzünlü bir rüzgar ıslığında. – Meo Okunma: 2.942Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Sanatın yarattığı en büyük korku, basit masallarla beslenen dümdüz nehirleri olan zihinler için gürül gürül gürüldeyen bir çağlayan kadar belirsiz, heyecan verici, yabancı ve yıkıcı olmasıdır. Sanat; doğru çizginin çevresindeki manyetik alanı görebilecek göze sahip olmak, acı çığlıkların içindeki gizli Tanrıyı okuyabilecek kadar gaddar olmak, korkuyla yönetilen cehalete bilgiyle-deneyimle-gerçekle ve hatta hayaller kafa tutmaktır! Binlerce…

Yazmak öğrenmenin en güzel yöntemi olarak insanoğlu için büyüyen bir akılken, okuyamamak ise cehaletin en güzel alışkanlığı olarak yayılmaya halen devam eden bir hastalıktır. Okuyacak birileri yoksa, yazmanın da anlamı yoktur.– Meo Okunma: 5.749Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Son bir ağaç kalacak, son bir ağaçın gövdesinden kazılmış. Son bir ağaca tapacak doğayı kaybetmiş insanlar, o zaman anlayacaklar ağaçların yaşam aşkını, o zaman görülecek çöllerin öfkesi.– Meo Okunma: 2.110Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Beklemek bir hatıradır, unutmak bir çare; tüm yaşatılan umutlar, beklemeyi unuttuklarımızın ötesinde.. Yorgun bir duvar kenarında, aceleci bir zamanın yıkımına maruz kah ölüyoruz kah gelip tutuyor ellerimizi bir yalnızlık. Tek şahit bizi saklayan aydınlık ve bizi yaşatan gölgeler. Yaşlı, üzgün bir sandalyeyiz artık uğramadığız çocukluğumuzun bekleme salonlarında. Gelenimiz de bizdik, giden de, o yüzden boşunadır…