Kayıp bir gece adımların, kayıp bir hedef ay ışığın, bulduklarının hiçbiri değilken aradığın, yorulmadın mı? Sayıp sayıp başa döndüğün birkaç anı, ayıp sayıp hedef şaştığın birkaç sanrı, sevdiklerinin hiçbiri saydıkların değilken, aşınmadın mı? Bu kayıp gecede..
– Meo
Evreni çözmeye başlayan, evrenin bebeklik çağlarını yeni atlatabilen insanoğlunun en naif sorusu bu: “Evrende Yalnız Mıyız?” Cevabı ise ne kadar basit ve kendi içerisinde; evet, yalnızız çünkü yalnızlık bizim alın yazımız, biz henüz birbirlerine dahi kavuşamamış ayrılıkçılarız; hayır, değiliz çünkü biz her zaman olmayanları hayal ederiz, olmadığından emin olmak için, biz kadar olmasa da bizim…
İki türde insanı anlamak mümkün değildir; konu duygular olduğunda imkansızı isteyen ve onu bulduğunda gerçeğe özlem duyanları..‘Meo Okunma: 2.468Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
O kadar çok inanıyoruz kusursuz duygu ve hislerimiz olduğuna; ne zaman duygularımızda çatlama olsa biri minicik bir taş atsa buzlarımızın üzerine kurduğumuz duygu dünyamız tamamen karanlığa gömülecek sanıyoruz. Altında gizli naif çocukluk cennetini görmezden geliyoruz, işimize gelmiyor sonuçta.. Biz hep aynı şekilde hata yapıyoruz en doğru şekilde severek! Karşılığı gelmeyen her aşk dolu bakış için…
Gündüzün bir güneşine tapanlara inat, gecenin sonsuz güneşli cennetiydi kuzey soğuğunda yıldız dolu bir alacakaranlık. Gecenin alnına atılmış bir öpücüktü auroralar güneşin unutulmak istemeyişinin gözyaşları gibi..– Meo Okunma: 2.538Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
Yaşama doğru pencereden bakamayanlar için yaşamı gözlemleyebilecek tek pencere kendi bencil gözleri, kendi bireysel gözlemleri, kendi akıl hapishanelerinin yaratıcılığı kadardır.– Meo Okunma: 2.602Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
Sonbahar Aforizmaları: Sararan Yaprakların ve İçsel Dönüşümlerin Fısıltısı
Mevsimler yalnızca yeryüzünü değil, içsel dünyamızı da dönüştürür. Sonbahar, doğanın usulca kendi kabuğuna çekildiği, her dökülen yaprakla bize vedalaşmanın zarifliğini ve yeniden başlamanın ağırlığını fısıldadığı o eşsiz geçiş dönemidir. MeoEdebiyat sayfalarında bugüne dek kaleme aldığım yüzlerce düşünce kırıntısı arasında, hüznün ve dinginliğin rengi olan sonbahara dair hissettiklerimi bu derlemede bir araya getirmek istedim. İşte güz rüzgarlarının zihnimde bıraktığı o kelimeler…
