MeoAfo – Kaosun Kalbi
Kaosun kalbinde yaşam yeniden yeşermeden, önce büyük bir ölüm gerekir. Sayısız parçalanma ile tek bir yaşam meydana gelir. Ölü zannedilen tüm evren yaşamın ta kendisidir, ne bir eksik ne bir fazla.
– Meo

Kaosun kalbinde yaşam yeniden yeşermeden, önce büyük bir ölüm gerekir. Sayısız parçalanma ile tek bir yaşam meydana gelir. Ölü zannedilen tüm evren yaşamın ta kendisidir, ne bir eksik ne bir fazla.
– Meo

Her savaşın şafağında duvarlarla konuşan bir savaşçının sıvaları sıvazlayan gözyaşları vardır. Kılıçlara önce kan damlar, sonra pişmanlık; insanlık kadar aç gözlük vahşet, tutkularımız en büyük şişmanlık. Bir gün kala ölüme, yeniden doğacağına inanmak kadar ürkütücü bir cehalet, savaşın rengini kaybettiği dünya yüzeyinde.. – Meo Yazar: Mehmet Şentürk Okunma: 1.140Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on…

Karanlık masallarla ve inançlarla dolu kışlarla ezilmiş akıllara bahar gibi çöküyordu felsefe, düşünmenin değil düşünebilmenin renkleriydi insan çöllerinde açan, zaman zaman.. Filozoflar birçok yaşamı kurtarıyordu, kendilerini öldürmeyi göze alarak! Yalnızca kendini kurtarıp milyonları öldürmekten sakınmayanlara inat.. Sonraları çekip gittiler, tüm düşünebilenler; bizler yalancılara kaldık, yalanlarla yaşadık, düşlerden kurulma bir cehennemde, göz göre göre.– Meo Okunma:…

Zaman; senin için geçmeyen koca bir ömür bazen, bazen aklından hiç mi hiç çıkmayacak birkaç küçük an. Zaman, ne zaman tanımlamak için avuçlalarına alsan, altın bir kum ellerinden kayan. Gözlerindeki karışıklık mı, yüzündeki kırışıklık mı bilinmeyen tek yansıman.. Zaman seni, senin için yaşatıp aynı anda öldürdüğünü hiç çaktırmayan ya kocaman bir yalan ya devasa bir saat…

Hoş geldin ey hüzün, benim sahipsiz aşkım, gecemin sessizliği, gönlümün en içten itirafları gibi.. Hoş geldin ey yalnızlık, ilk hevesim son kırgınlığım. Hoş geldin kaderim, unutulmuş imparatorluğum, en narin hayalim. En yıkılmış umutlarımı çizdiğim küçük resmim, hoş geldin kelimelerimin nezaketine. En elit yalanlar bizi terk etse bile, en asil gerçeğimsin hüznüm ilk kalp ağrısından hediye….

Güvercinleri kafeslerden salıyorlardı bizlere, sembol niyetine-barış güvercinlerini kafeslere kapatan koca koca adamlar. Kırık kanatları sevdalarımızın, vatanlarımız parsel hesabı, devletlerimiz gelir gider hesabı, adımlarımız özgür değil, geleceğimiz ipotek! Barışın kanla yazılmış gurur tablolarıyız bizim başlatmadığımız ve bizi bitirmeye ant içmiş savaşlarda. Barış güvercininin kanatları kalmış bir tek geriye, kim taksa birkaç afili söz kendimi melek zannetmekte,…

Övünme konusunda hiçbir eserini unutmayanların eseridir dünyadaki unutulup gitmiş tüm yıkımlar! Bazen binlercesi yapmak için ölürken, bir kişinin yalanından doğar tüm vahşet dolu cehennemi ispatlamalar. – Meo Okunma: 2.457Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit