MeoAfo – Düşünceler ve Kafa

Düşüncelerin ve fikirlerin zenginleşmedikçe, dünyanın hiçbir yerinde kafan güzel olamaz.
– Meo


Düşüncelerin ve fikirlerin zenginleşmedikçe, dünyanın hiçbir yerinde kafan güzel olamaz.
– Meo

Eski bir masaldı tüm sevdiğimiz insanlar, ne zaman bizlere anlatılsa tutmazdı hiç uykular. Yeni bir öykü tüm anılar, ne zaman yazmaya kalksak tek suçlusu kendimize ait yalanlar. – Meo Okunma: 3Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Özgür kelebeklere yetecek kadar hapishane kuramazsın, gerçekte kelebeğin kendi yaşamına ve yaşamının kaderine hapsolduğunu fark etmezsen eğer.. Düşünceleri yazıya bile döksen yeterince sayfa veya yeterince kafes getiremezsin, fikirlerin aslında doğal yaşamın kısıtlı özgürlüğüne inat insanın en sınırsız tutsaklığını olduğunu göremezsen eğer. O kadar büyük bir boşluklu insanların bireysel evrenleri, uçsuz bucaklığındaki özgürlüğü görebilmek imkansıza yakınken,…

İçinizdeki şeytan yüzünüzdeki melekten daha güçlüyse, boşuna gülmeyin insanların ruhsuz yüzüne. Kötülüğünüz bulaşıyor saniye saniye.. -Meo Okunma: 2.117Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram

Dünyanın en ürkek kuşlarının parmak uçlarına konmalarını beklemek gibi bir şeydi aşk. Aklında büyüttüğün ağaçlara kuruyordun öncelikle en narin yuvaları, gelirseler bir gün diye. Parmakların titriyordu, karşındaki ürkeklik kadar. Ruhun korkuyordu, en sıradan güveni en zorlu tanışmaya zorlayasıya kadar. O nedenledir; aşk bazıları için en büyük özgürlük gibiyken, bazı kanatlanmış ruhlar için yalnızca kafes.– Meo…

Edebiyat yaşamın dönemsel döngüsünü kırabilmenin en buruk hüznü; dönemlerin ötesine geçebilmenin en garip anarşizmi; dönemlerin ötesini görebilmenin en ağır yükü; dönemlerden kopacak bir benliğinin sosyal narsizmidir! Ölüme meydan okuyan cümleler edebiyattır, ölümlü yazıların geçiciliği yalnızca hissiyat; ölümden sonra doğabilen tek öyküler evrensel olanlardır, hiç ölmeyen yazarlar hala mürekkepleri insanların akıllarında ıslak kalanlar! Edebiyat ölümsüzlüğü kağıtta…

Evrenin en güzel çiçeği olsan da, en güzel sen koksan da fark etmez. Evren sadece milyonlarca boşlukta kaybolmuş renkten ibarettir, onları o kadar güzel gösteren ise karanlığın ta kendisidir. Görebilmek için epey ilerlemek gerekir.. – Meo Okunma: 2.087Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share…