Ateş düştüğü yeri yakar inancıyla gizliden kanına işlenen rahatlıkla kandırılmaktansa, en büyük yangınlar bile bir kıvılcımdan çıkar diye korkman lazım insanlardan! Ateşle oynayan bilinçsiz liderlerin yandığı özel bir cehennem var, orada kıvılcımlarınızla, insanlara yaşattığınız acılarla yanacaksınız. Yanınızda olur umarım tüm alkışçı tapındıklarınız. Dünyayı güneşten sıcak dertlerle yakmaktasınız çünkü yüzlere yıldır.
– Meo
İdeal hiçbir dünya kuruluşunda insana yer yoktur. O nedenle cennetten şeytandan başka tek kovulmuş olan insandır.. İdealleri bu kadar sevmemiz ve bu kadar istememizin tek sebebi asla ve asla olması gereken doğada olması gereken bir tür olmamış, olmayacak oluşumuzdur!‘Meo Okunma: 2.418Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest…
Adımların iz bırakmazken, sözlerin hala yankılanıyorken özlem vadilerinde, saçların hala aynı tutku değirmenleri rüzgar ise boşuna gitme.. Sadece yavaş yavaş siliniyorsun. Bu durağan bir ölüm hali; gidip güzel bir hayat yaşamak yerine, bizi belli belirsiz silme böyle.– Meo Okunma: 3.797Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share…
Zeki kaygılarımın beni taşığıdı rüyalardım ben, umutlarım kargalar, umutsuzluğum ruhumda göç eden balıklarım.. Ben biraz uyuyakalmayagöreyim, hemen farklı bir evrende uyanırım, insanların olmadığı, binaların boğmadığı! O kadar uzak, o kadar güzel.– Meo Okunma: 2.452Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
MeoEdebiyat – Şiir Blogu[/caption]Sensizlik soğuk,
Kimsesiz bir bekleyiş.
Sensizlik kimsenin bilmediği,
Unutulmuş bir özdeyiş. [Şiirin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
Para yalnızca kazanmadıkça ve harcanmadıkça değerlidir.‘Meo Okunma: 2.051Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Telegram
Fiziksel varlığının yanında metafizik yürekleriyle donatılmış dostlarımız var bizim, yanımızdayken değil hayatımızdayken çok daha mutlu olduğumuz. Varlığını bildiğimizin yettiği dostlarımız var bizim, en yakın ailemiz, en içten dertleşmelerimiz ve en taze gülücüklerimizi varlıklarına emanet edebildiğimiz.. Biz o dostların ruhlarında esiyoruz yayılıyoruz karanlık dünyaya, aydınlık saçan çiçekler gibi. Fethediyor dostluklar kötülükleri güçlü bir komutan Mete gibi,…
