Yemyeşil duyguların masmavi gökyüzüne saçıldığı hayallerdi ruhumuza çizilen bütün aşklar, ne zaman gözümüzü kapatsak gün batımı ne zaman açsak gün doğumuydu gördüğümüz her göz. İçten bir mısra gibi yazıldık binlerce sene önce, hiç kimsenin şimdilerde bulamadığı bir sevdanın parşömenine. Şimdilerde arıyoruz tüm bu yeşile çalan sevdaları betonların arasında.
– Meo
Tüm doğrusal zaman akışının en büyük kıvrımları düşüncelerimiz, hayallerimiz, kurgularımız ve korkularımız.. Dalgalarımız var kendimize ait, zamanın ve yaşamın tekdüzeliğinden kaçabilmeye, kendimize birazcık heyecan yaşatabilmeye olanak sağlayan. O yüzden hep düzlemlerde boğulup, karmaşalarda yaşadığımızı hissediyoruz!– Meo Okunma: 2.755Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email…
Çeşitli renklerin içinde gizli sabit acılarımız var, sabit yaşam hevesimizin içinde gizli tüm ölümcül korkular. O nedenledir, ne zaman yaşama tutunsak ölümsüz sanıyoruz ruhlarımızı, yavaş yavaş yalanlarla öldürürken tüm güzellikleri! Bizim güzel yanımız da artık ruhumuz gibi, gizli..– Meo Okunma: 3.029Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest…
Yoksulluk ne kolay, ne kolayca unutabiliyor insan veya ne kolay kabul edebiliyor sonsuz kaderini. Ama modern çağda yoksunluk diye bir bela var, dünyaya sahip olsan birkaç dünya istiyorsun; hiç dünyan olmuyor da kendine yalnız, çaresiz kocaman bir dünya kuruyorsun yoksunluktan kalma. Ne kadar saçma da olsa, tüm hüznümüz yoksunluktan, tüm hayallerimiz kırıklıktan, tüm geleceğimiz umutsuzluktan…
Biliyorum çok korkuyorsun, yarınındaki karanlıktan. Kolay aslında bunları görebilmek, gözlerindeki aynadan. Seni sen yapan geçmişin, düşüncelerin ve hislerin dışında hiçbir karanlık yok, içinde mutsuzluk barındıran. Sen istemediğin sürece.‘Meo Okunma: 2.484Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit
Hoş geldin ey hüzün, benim sahipsiz aşkım, gecemin sessizliği, gönlümün en içten itirafları gibi.. Hoş geldin ey yalnızlık, ilk hevesim son kırgınlığım. Hoş geldin kaderim, unutulmuş imparatorluğum, en narin hayalim. En yıkılmış umutlarımı çizdiğim küçük resmim, hoş geldin kelimelerimin nezaketine. En elit yalanlar bizi terk etse bile, en asil gerçeğimsin hüznüm ilk kalp ağrısından hediye….
Anlamlı, anlamsız, sade ve karmaşık tüm seslerimizdi düşüncelerimizin kulaklardaki yansımaları. Bazen fısıltı tadında bir rüzgar öpücüğü, bazen yıkıcı bir çığlık gücünde.. Söylediklerimizden çok söyleyemediklerimizi seslendiriyorduk gizliden gizleye, her cümlenin içinde, yalnızca duyabilenlere. Rengarenk sözcüklere, karanlık bir dünya gömüyor; karanlık bir dünyaya, yaşama tutanacak kadar umut ıslığı bırakıyorduk seslerimizle. Hiç susmadık belki de, keşke dinleyebilseydik herkesi…
