Pic.Source: "All is Vanity" (1902) by Charles Allan Gilbert

MeoŞiir – O Bile Bahar

O BİLE BAHAR

Kapılmış bir sarının en depresif tonuna,
Sarılıyor insanoğlu hüznün garip yansımasına,
Bilemiyor bazen binlerce tonda bilse olsa,
O bile bahar sonuçta..
 
Bahar da son çaresizlikle çekiliyor kabuğuna,
Yeniden doğmak uğruna yeni yıl ve yarınlarda,
İnsanoğlu tek bir doğum şansının farkındalığıyla,
Atfediyor her kahverengiye bir ton üzüntü,
Yaşıyor doğanın kalabalığında kendi yalınlığını,
Çok ilginç bir yanılgı..
 
Sonun korkusu,
Başlangıç tutkusunu gizliyor,
Sonbahara anlamı yalnızca huzur verirken,
İnsanı çekiyor kendi huzursuzluğu,
Yaşama olan garip susuzluğu,
Yazdan kalma pişmanlıklarla!
 
Doğa bize uğruyor arada,
Ne zaman renk tonları baskınlaşsa,
Ne zaman tutsa elimizden geçirse başka mevsime baharlar,
Ya yeni başlangıç ya da hüzünlü bir bitiş arıyoruz,
Kâh korku kâh heyecanla..
 
 

Meo – 2022
Mehmet Şentürk
MeoEdebiyat Şiir Blog

Benzer Yazılar

Bir yanıt yazın