MeoŞiir – Yağmamış Karların Şiiri

[heading style=”4″]MeoŞiir – Yağmamış Karların Şiiri[/heading]

Uzunca bir yoldan gelmiş,
Hüzünbaz bir yolcuyum.

Ruhumda açıyor güneşler,
Yüzümde derinliğin Hades’i yönetici.

Gönlümde kar yağıyor,
Sen ise eritiyorsun tüm düşüncelerimi, saniye saniye.

Bir uzun yoldan geldim,
Şarkılarım sessiz,
Sözlerimde sedalar üzgün,
Gözlerimde özlem ya da öfke,
Henüz kararına eremedim.

Bir kapı var,
Geçilmesi gereken, yalın ve ayak!
Bir aşk hapı var,
Yutulması gereken, susuz ve yavan.
Sensiz yutkunamıyorum..

Birazcık dinlensem diyorum,
Düşlerim sana koşuyor.

Bir ara versem diyorum,
Ansızlık seninle büyüyor.

Bir uzun yol bu aşk,
Kar yağıyor,
Lambalar hala pürüzsüz.
Bir hüzün tütüyor bacadan,
Ben üşüyorum,
Hala senin ruhunda sobalar yanmıyor.

Üşüyoruz kışları,
Boşluyoruz sokakları,
Susturuyoruz tüm kar kuşlarını,
Bi’ sen konuşmuyorsun,
Bi’ sen anlamıyor…

‘Meo – 2020
– Mehmet Şentürk
MeoEdebiyat – Şiir Blog