İçinde insan olan bir etkileşimdi birazı dümdüz alan, birazı yokuşa çalan; içinde insan olmayanlardı bizi insanların varlığına dair avutan; insanları tanıyorduk henüz kendileri olmadan, saçmalayıp birkaç duygusal kurgudan, sonraları bizim çocukluğumuz pişmanlıkla kaleme kağıda kafa tutan! Akıllanmadık, akılsızca çıktığımız yollarda aklımızı kaybetmeye aşk demeye hep devam..
– Meo
Son bir sigara gibiydi yaşamlarımız, ölmek için içimiz giderken, yaşamsız kalmanın korkusuyla bağımlığımızla barışık ölüyorduk gizliden gizliye. ‘Meo Okunma: 2.301Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit
Bir adam tanıyorum ben, kanatları olan.. Bir adam var olduğu yerde çakılmış kalmış, uçamayan.. Huzurun ortasında fırtınaya kapılıp sağa sola çarpan tüm düşlere rağmen kılını dahi kıpırdatmayan. İşte o adam için gerekli bir başka kanat, onu yerinden kaldıracak! Bir yaşam gerekli, yıldızları bulduracak. Bir umut gerekli, nefesinin tadını çıkartacak.– Meo Okunma: 2.226Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on…
Sisli bir nehir kıyısı geçmişimiz, silmek için tüm yaktığımız gemilerin dumanında saklı tüm hüsranlarımız. Devasa bir ağaçtık biz aşkın akışının bitmediğini taşların arasında, şimdi çürümüş, şimdi devriğiz!– Meo Okunma: 2.294Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit
İnsan micazı değişmeyen bir renkler girdabıdır; kendi yalnızlığa kendini iterek aynı vahşi evrenlerimizi şekillendirir. Büyülü aşklarımızın, renkli yalnızlıklarımızın bu kadar canlı kalmasının sebebi bu döngüdür..– Meo Okunma: 3.220Beğendiyseniz paylaşabilirsiniz: Share on WhatsApp Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on Pinterest Share on Email Share on Reddit
Düşler hüzünlü bir sonbahar akşamında göl kıyısına taşıdığın geçmişinin sudaki yansımalarından ibaretler.. Ne kadar sığ o kadar derin, ne kadar sıcak bir o kadar serin, ne kadar kendinden geçerse geçsin yüreğinin sazlıklarından kalma ruhundaki tüm kesiklerin. İzi de kalsa geçmiş senin, batacak da olsa sonraki gün doğan tüm sevdalar benim. Sen yine dönersin, ben ölmüş…
Hoş geldin ey hüzün, benim sahipsiz aşkım, gecemin sessizliği, gönlümün en içten itirafları gibi.. Hoş geldin ey yalnızlık, ilk hevesim son kırgınlığım. Hoş geldin kaderim, unutulmuş imparatorluğum, en narin hayalim. En yıkılmış umutlarımı çizdiğim küçük resmim, hoş geldin kelimelerimin nezaketine. En elit yalanlar bizi terk etse bile, en asil gerçeğimsin hüznüm ilk kalp ağrısından hediye….
