MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Zaman aynı hızda akan bir nehir, bizlerse küçük anaforlarında hapsolmuş ve ilerlemeyi anaforun çemberinde dönmek zanneden garip yaşam türleriyiz. Zamana inat etmenin bedelini ağır ödüyoruz. Ölümle.. [Kısa bir deneme yazısının devamı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
Zaman insan bilincinin sonsuz gücü altında kontrol altında gibi görünürken tüm insanoğlunu dünyanın tozuna karıştırıp onu yeniden vahşi doğaya teslim edebilecek son kutsal güç! Ta ki insanoğlu zamanüstü bir savaşa girişmediği sürece.. Ölüyoruz saniye saniye, bilinçsizce.– Meo
MeoEdebiyat – Şiirler Blog[/caption]Yaşamın hüzünlü melodisi zaman,
Bizi her nefes alışımızda uyutan.
Karanlığın güdümlü heyecanı yelkovan,
Bizi her uykusuz tiktakta korkutan. [Zaman konulu şiirimizin devamı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
İnsan yaşamındaki en büyük katliam başkalarından çalınan zamandır: en büyük günah, en düşüncesiz eylem, en gereksiz hareket, en saçma bencilleşme..– Meo
Zaman, bir önceki adımın ile bir sonraki adımın arasındaki o hayali duvar; bazen geçmemek için elinden geleni yaparak zamanın geçmeyişinden yakındığın, bazen bir bir yıkıp geçtiğin heyecanlı zamanların ne denli hızlı geçtiğinden dem vurduğun bir ikilemin duygusal yansıması halinde. – Meo
Zaman; senin için geçmeyen koca bir ömür bazen, bazen aklından hiç mi hiç çıkmayacak birkaç küçük an. Zaman, ne zaman tanımlamak için avuçlalarına alsan, altın bir kum ellerinden kayan. Gözlerindeki karışıklık mı, yüzündeki kırışıklık mı bilinmeyen tek yansıman.. Zaman seni, senin için yaşatıp aynı anda öldürdüğünü hiç çaktırmayan ya kocaman bir yalan ya devasa bir saat…
