yazmayı unutmak

Yazar bu denemesinde modern yaşamın kirliliğine, insanların okumayı unutup yalnızca tüketen birer kitleye dönüşmesine duyduğu sessiz öfkeyi işler. Anlatmanın ve yazmanın anlamını yitirdiği, sesin yalnızca boşlukta yankılandığı bir çağda “yazmayı unutma” halini sorgulayan metin; insanın kendi iç sesine sığınmasını ve kelimelerin parmak uçlarında sönüşünün hüzünlü ama kaçınılmaz tablosunu gözler önüne serer.