MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Yaşamlarımız bizlere öğretilen renjleri tanımakla ve bu renklerin toksik zehrini üzerimizden atmakla geçiyor. Yıkıma uğrayan bir yığın boş öğretiyle olması gereken insanlık yerine olması arzu edilen amaçlı bir sosyal füzyona uğruyoruz. [Yazımızın devamı için bağlantıya tıklayın. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Karda yürüdüm gizleneceğini zannettiğim izlerin arasında, herkesin izlerinle kirlettiği sokaklarda, aslında tüm izlerin güvenli birer adım atma yeri olduğunu fark ettiğim bu zamanda. Mayınlara basılmış havası veren oynak kaldırım taşlarına gizlenmiş su birikintileriyle savaşa savaşa.. Yaşamın kirli anlamını gizleyemiyor artık hiçbir kış mevsimliği beyazlaşma! [Kısa bir deneme yazısı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
Sisin içindeki silik ruhlar gibiler, bizi oluştuğunu düşündüğümüz yıkık temeller, tanıdıklarımız var kendi öfke ve zaman dalgalarımızla döverek yıldan yıla silip attığımız.– Meo
Aynı duraklardayız biz, farklı hedeflere aynı araçlarla gidebiliyoruz. Aynı camlarda farklı düşler yansıtabiliyor, farkı duraklarda durup aynı yaşamın içinden kaçıyoruz akşamları. Duygularımızı taşıyor duraklar, en durağan beklentilerimi bekliyoruz; duygularımız taşıyor camlardan dar geliyor toplu düş kuruşlarımız! Yaşam aynı durak, binlerce yıldır gelip gelip, bilmediğimiz bir yolda gitmeyi bekliyoruz.– Meo
Her biri ilgiyle büyüyen, öğrenen, mutlu olan, gelişen, güzelleşen bir tür olarak kendimizi büyük beyinlerimizle ilgili budalası olarak adlandırmaktır bizim en büyük ilgi budalalığımız! İlgisiz kalışımızdır, en büyük aşklarımızdaki ilgiyle çığırımızından çıkışlarımız.. İlgisizliktir, bizi ilgi isteyen mutsuz insanlara bu denli dışlar bakışımız. Bizler ilgiye aç insanları sevip yatıştırmak yerine, kışkırtıp büyük yalnızlıklarda kendimizle bile ilgilenmeyi…
