Birkaç altgruptan oluşan şiir denemelerim. Her ne kadar çok başarılı sayılmasam da aforizmalarım ile güçlendirdiğim ve serbest ölçüyle yazılmış şiirlerde temalar ön plandadır. Herkese iyi okumalar.
HANİ Hani yeniden yazılacaktı o güzel şiirler, Yeniden doğacaktı ölüverip gitmiş o ünsüz şairler. Hani çileler keşlerinden azat, Doğacaktı insanoğlu günlük yenilenen döngülerden, Tek şansına inat! Hani yeniliklerin getirdiği o yeni sen, Eskileri bir kalemde siliveren. Hani dosta güven, Hani düşmana beyhude serüven, Hani sende yeni bir sen! Hani o dizeler dile gelecek, Dilötesi bir…
Bu eser, modern insanın toplumsal aidiyet uğruna kendi özbenliğini nasıl yitirdiğini ve etiketlerin ardına sığınarak nasıl sahteleştiğini derin bir eleştiriyle ele alıyor. Bireyin kendi zayıflıklarını kalabalıkların gürültüsünde gizlemesi, “garip bir mahşer” ve “derin bir kuraklık” metaforlarıyla işleniyor. İnsanın kendi gerçeğiyle yüzleşmekten korkup aynalardan kaçması, toplumun sunduğu yapay kimlikleri güneşe karşı sürülen bir krem gibi kuşanarak varoluşsal bir kaçışa dönüştürmesi çarpıcı bir dille anlatılmış. Nihayetinde şiir, medeniyet olarak adlandırdığımız yapının aslında “kalabalık ama sessiz” ruhlardan oluşan, sürekli kabuk değiştiren devasa bir yanılsama olduğunu felsefi bir derinlikle gözler önüne seriyor.
Umudun Dirilişi Umut bir garip tohum, Ekildiğinde ruhun çöllerine. Yaşam bir galip durum, Yenildikçe doğrunun gözleri önünde. Korka korka uyandığımız sessizliğe, İlk bahar yağmuru yıldırımı gibi düşer, Gözlerin parıltısında, Bir çocuğun avuçlarında yeşerir umut! Görünürse toz tozasa bile karanlık, Bir bulut kıyısından sızar her yeni güneş. Binlerce yalnız yürek, Bir araya geldiğinde açacak o emsalsiz…
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Yüzler tekillik,
Bizlerde acele bir ikinciriklik!
Renklerde benzerlik,
Bizlerde üstünkörü bir makyöze edilmişlik.. (İki yüzlülük konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Kokuşmuş biz düzende,
Tertemiz bir koşuşturma icat etmişiz.
Yorgun düşen ruhumuza bir nefes aşk,
Dilenirken mutluluğu umudu harap etmişiz.. (Telaş konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Kapılmış bir sarının en depresif tonuna,
Sarılıyor insanoğlu hüznün garip yansımasına,
Bilemiyor bazen binlerce tonda bilse olsa,
O bile bahar sonuçta.. (Sonbahar konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Şiir yazmak istersin,
Kelimelerin kayıp.
Resim yapasın gelir,
Bulamazsın o tek rengi arayıp. (Heves konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
MeoEdebiyat – Şiir Blog[/caption]Ayna karşısında eriyen gerçeklik,
Ruhun ateşinde eriyik kayaçlar,
Gözlerin pusunda kaybolmuş varoluş,
Zamanın kıskacında çırpınan gizem bu kibir denilen. (Kibir konulu şiirimizin devamı yazıda. Başlığa tıklayıp okuyabilirsiniz.)
Hangi sorunun cevabısın ey aşk!
Hangi yalanlardan süzüldün bu kadar parlak,
Hangi yangınlarla taşlaştın,
Ve hangi hissiyatın loş yansımasısın. (şiirin devamı yazımızda..)
Orada bir kapı var,
Biliyorum her kötü heyecana kapalı.
Orada bir sıcacık yuva,
Biliyorum soğuğunda titiriyor bazen yüreğin.
