Sen ve ben, dünyada kimsenin görmediği puslu bir hayalde yaşıyoruz. Sen ve ben, kimsenin görmediği insandan muaf bir doğanın ortasında bekliyoruz. Sen ve ben asla tek bir kelimede birleşmemiş ayrılıkçı aşkların birleştiği yitip gitmiş bir dilde anlatılıyoruz ölmüş aşklar tarafından. Biraz sen oluyoruz başka bir hüsranda, biraz ben kalıyor hala aşık sanki hüsranlarına.. Senle ben…
MeoEdebiyat – Sensiz Şiirler[/caption]Sensizlik güzel birkaç adım gibi,
Öncesinde hevesle yola çıkıp,
Sonrasında donakaldığım. [Şiirin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Şiir Blogu[/caption]Sensizlik ne uzun bir yol,
Her gün bir adım daha senleşiyorum puslu ormanlarda.
Sensizlik ne güzel bir sessizlik,
Tüm senliğin gürültülerini üzerimden attıkça,
Durulaşıyor güzelliğin,
Tüm o çirkin anıların üzerine.. [Şiirin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
MeoEdebiyat – Şiir Blogu[/caption]Sensizlik ne çok konuşuyor öyle,
Sırf dertleşmeye geliyorsun aklıma sanıyordum halbuki.
Gözlerimde ne garip titriyor hislerim,
Sırf adının baş harflerini göz kapaklarıma çiziyoruz. [Şiirin devamı bağlantıdadır. İyi okumalar.]
