MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Bir ağaç düşün, köklerini salıyor dağın taşın inadına, dünyanın zirvelerinde. Bir ağaç, yalnızlıkların birikip ormanlara dönemediği kırsallarda kendine mağrur bir varlık yaratıyor, diğer varlıkları gölgesinde büyütmek niyetine.. [Kısa bir deneme yazımız makalemizde, başlığa tıklayıp açabilirsiniz. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Karda yürüdüm gizleneceğini zannettiğim izlerin arasında, herkesin izlerinle kirlettiği sokaklarda, aslında tüm izlerin güvenli birer adım atma yeri olduğunu fark ettiğim bu zamanda. Mayınlara basılmış havası veren oynak kaldırım taşlarına gizlenmiş su birikintileriyle savaşa savaşa.. Yaşamın kirli anlamını gizleyemiyor artık hiçbir kış mevsimliği beyazlaşma! [Kısa bir deneme yazısı bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Dünya masmavi görünen bir siyah gezegen, içerisinde insan yürüdüğünden beri. Dünyaya gelmek beyaz bir ışığı bekleyen ölülerin yaralı dünyasında oradan oraya savrulmak; anlamdan anlama savrulmak zaman içerisinde. Boş, tertemiz bir kitap olarak geldiğimiz dünyada elimize bilincin kalemlerini veriyorlar, yazıyoruz yanılgılarımızı.. [Kısa bir deneme yazısı bağlantıdadır, keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Ufuk her zaman aynı uzaklıkta ve aynı pastel renklerde güzel görünebilir, yürümedikçe. Sıfırlanan zaman dönemleri insanlara geçici bir devamlılık sağlayabilir, değişmedikçe. Aynı girdap, aynı döngü ve aynı saçmalık içerisinde.. [Kısa bir deneme yazımız bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]İnsanların bilinçleri sosyal gelişim çerçevesinde birbirlerinin aynası halinde toplumların içerisinde devasa yapılara dönüşürler. Ancak, insanlar temelde bu ayna özelliklerini bencilliğin renkleriyle karıştırarak kullandığında, sonuçta ortaya yaşadığımız bu karanlık dünya ve türlü türlü kötüler çıkar. [Kısa bir deneme yazımız bağlantıdadır. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Yanlış zamanda doğru insanı üretmenin en sosyal, en kolay yollarını arıyoruz. Yanlış hareketlerle doğru sonuçları hiç uğraşsız elde etmenin rüyalarına dalıyoruz. En sevdiğimiz yaşamın yorumlanması içerisinde, asla söz dinlemeyip yalnızca kendimizi sağırlığa boğduğumuz yankılarımız.. [Kısa bir deneme yazımız bağlantıda. Başlığa tıklayarak okuyabilirsiniz.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Değişiyor tüm yaklaşımlarımız; dışarıda ve içerde. Değişiyoruz sözcükler aklımızdan toplanıp gelen binlerce delilik üzerine, nazikçe dökülüyor en güzel dudakların şelalelerinden. Her zaman filtrelenmiş adımlar atıyoruz insanlara; önce ince, sonra yakın, ardından samimi, sonunda soğuk ve yalan dolu.. [İnsan ilişkileri ve ikilikler üzerine kısa bir deneme. Keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Hepimiz sembolik ve fiziksel bir yürüyüşün içerisindeyiz yaşam denilen ilerleyişin zaman-mekan döngüsünde. Öyle ki yürümeyi öğrenesiye kadar çoğunlukla ölmüş oluyoruz; düşüşlerimiz ve yeniden yerimizden doğruluşlarımız, yani yürümeyi daha az bilişimizi her kabullenişimiz bizi daha güçlü kılabiliyor ancak.. [Kısa bir deneme yazısı bağlantıda, keyifli okumalar.]
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Hepimiz kendi benzersiz gezegenlerimizde egomuzun hızında dönerken, illa ki belirli güçteki ruhların çekimlerine kapılıyoruz. Bazen ani ve öngörülmez bir darbeyle tüm kaderimizin paramparça oluyor, bazen de tüm çekim gücümüzle önümüze gelen her insan parçasını atmosferimizde yakabiliyoruz. (İnsan ilişkileri ve sosyal yaşama kısa bir deneme bağlantıda. Keyifli okumalar.)
MeoEdebiyat – Denemeler Blog[/caption]Yaşamımızın günden güne elektronikleştiği, günlük alışkanlıklarımızın elektro-sosyal güzellemelere doğru evrimleştiği bu devasa yalnızlık evreninde kapana kısılmış haldeyiz. Peki bu elektronik meleklerimiz her zaman bu denli iyi mi? Her zaman bu denli kötü mü? (Kısa bir deneme yazısı bağlantıda, keyifli okumalar.)
